DE BESLISSING.

imagesfffDE BESLISSING.

De dag was eindelijk aangebroken. Het was zaterdag. Hoelang had ze hier niet op gewacht. Ze wilde weg, hier ver vandaan. Veel te lang had ze gewacht om het te vertellen tegen haar ouders en goede vrienden. Ze had nu de knoop doorgehakt.
De omgeving was prachtig waar ze woonde met veel groen en waterpartijen. Het huis was gezellig ingericht, maar er hing al 4 jaar een kilte. Ze had een leven met hard werken zowel buiten- als binnenshuis. Er was nog iemand in het huis, een schim die wars was om te gaan werken. Regelmatig veranderde hij van werkzaamheden. Hij hield van zijn vrijheid had hij tegen haar gezegd. Toen ze hem had ontmoet had hij werk, was erg voorkomend tegen haar en al snel gingen ze samen wonen. Wat was ze blind geweest. Nu zat ze in de problemen. Vaak verdween hij als een dief in de nacht in een van de kamers van het huis en zat hij avonden achter elkaar te praten door een microfoon die in verbinding stond met zendapparatuur.
Ze voelde zich alleen, er was weinig conversatie. Zelf sprak hij met mensen van over de wereld en ging zo in zijn verhalen op, dat hij haar niet binnen zag komen, als ze weer eens met koffie binnen kwam.
Nu was ze het zat, ze voelde zich een voetveeg. Ze had besloten om alleen te gaan wonen. Eigenlijk voelde ze zich ook al die jaren alleen. Hij had zich gisterenavond vol gegoten met bier en daarna was hij als een blok in slaap gevallen. Ze had getracht hem wakker te maken, maar dat lukte niet.
De zenuwen gierden door haar lijf. Ze had een besluit genomen. Snel pakte ze de telefoon en belden haar ouders en een paar goede vrienden. Ze had geluk. Nu of nooit had ze tegen hun gezegd en hing op. Vrij snel na het telefoongesprek kwamen ze er aan en haalde een groot gedeelte van haar inboedel uit huis, zoals afgesproken. Ze was niet getrouwd, maar had wel een samenlevingscontract waarin een en ander beschreven stond.
Het was een wonder dat hij niet wakker was geworden toen de spullen uit huis waren gehaald en deed ze voorgoed de deur achter haar dicht. Ze kon niet meer leven met een platonische, egoïstische man. De inboedel werd opgeslagen en ging ze voorlopig bij haar ouders wonen, zoals afgesproken.
Op advies van de Rechtbank mocht ze haar spullen houden en hij kreeg zijn eigen deel. Hij mocht haar niet meer lastigvallen en kreeg een straatverbod, nadat hij haar, na die bewuste dag, had lastiggevallen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s