Deze schatjes mogen niet meer………..

media_l_2201256media_xll_2201266

 

Nog even, dan komen een tiental exotische dieren en planten op een Europese zwarte lijst te staan. Volgens staatsecretaris Dijksma van Economische Zaken wordt een Europese zwarte lijst hoog tijd. ‘Wij bestrijden al jaren exoten die schade veroorzaken’, aldus Dijkstra.

Volgens een publicatie in een groot dagblad mag per 1 januari 2015 géén schadelijke flora en fauna meer worden ingevoerd, gehouden of gefokt.

Heeft u toevallig een sier- of roodwangschildpad gekocht om in uw vijver te laten zwemmen, realiseer u dan ook, dat deze kleine exoten na verloop van tijd een behoorlijke omvang krijgen. Onnatuurlijk en zelfs strafbaar is het om zo’n schattig baby schildpadje door te spoelen door de toilet, dat helaas vaker voorkomt dan men denkt. Het inwoneraantal wordt in uw stad of dorp opeens verdubbeld.

Ook is er de rossige stekelstaart, een eenden soort met een prachtige rode veren jas die moet verdwijnen, samen met een aantal typen eekhoorns, te weten: ‘de grijze, zwarte en vos eekhoorn.’ Deze eekhoorns vormen een ernstige bedreiging voor hun inheemse soortgenoot de rode eekhoorn, die in ons land reeds jaren is gesetteld.

Volgens insiders is de grootste boosdoener de ‘Pallas eekhoorn. Eind jaren ’90 ontsnapten er waarschijnlijk een paar uit een dierenwinkel. Als ik dit lees gaan bij mij de alarmbellen rinkelen. Misschien gaven de eekhoorns zoveel overlast, dat de dierenwinkelier én passant de deurtjes van de kooien heeft opengezet. Wie zal het zeggen!

Deze ontsnapte exemplaren knagen nu continue aan PVC buizen en elektriciteitskabels van woningen. Lastig, als je net je favoriete TV programma zit te kijken en de uitzending plotseling uitvalt. Alhoewel, soapprogramma’s mogen van mij verdwijnen en mag zo’n Pallas eekhoorn de kabel wel doorknagen. Deze soft programma’s staan veraf van de realiteit van het leven.

Ook exotische planten, zoals de grote waternavelplant, de kleine waterteunisbloem en de hydrilla, waarvan ik de laatste niet kan thuisbrengen, worden aan banden gelegd. Dat moet gebeuren omdat ze allen woekeren alsof het een lieve lust is. Met de Rotterdamse haven en Schiphol komt ons land relatief vaak in contact met al deze voornoemde dieren exoten. Ze worden ingevoerd, ontsnappen of worden expres losgelaten. Toch mogen particulieren deze dieren blijven houden totdat ze een natuurlijke dood sterven. Ook komt er een overgangstermijn voor dierenwinkels. Dieren die ze op voorraad hebben, mogen ze nog enkele maanden houden, aldus Dijksma.

In de loop der jaren hebben heel wat exoten zich hier goed weten te vestigen, zoals de bekende ‘muskusrat’ die een eeuw geleden vanuit Noord Amerika in Europa terechtkwam. Dat geschiedde door dat een Tsjechische landheer een schattig muskusrat stelletje had uitgezet, met als gevolg dat hun nazaten inmiddels vrijwel overal de Nederlandse dijken ondermijnen.

Maar zeg toch zelf: ‘u wilt toch ook niet wakker worden door een steek van een tijger mug of door een Amerikaanse brulkikker onder uw slaapkamerraam?’

 

Advertenties

Dieronvriendelijk

imagesCAC1PEOT

Het is mij de laatste tijd opgevallen, dat sommige gehandicapten in een scootmobiel geen rekening houden met hun huisdier. In dit geval hun hond. Vanmorgen was dat weer het geval. In een warenhuis reed een oudere man met een behoorlijke vaart tussen de wandelpaden door met in zijn kielzog een klein wit hondje, waarvan de tong van het dier bijna op zijn pootjes hing. Verderop in de winkel kwam ik hun weer tegen. De man had blijkbaar haast. Het dier kon zijn baasje bijna niet meer bijhouden.

Ooit had ik een mevrouw gezien in een scootmobiel die een rugzak achter haar stoel had bevestigd, waardoor haar hondje mee kon liften. Zij had blijkbaar over de situatie van haar dier nagedacht. Nadat ik mijn boodschappen had gedaan liep ik naar buiten het stadshart weer in. Halverwege kwam ik de scootmobielcoureur in volle vaart weer tegen en zijn hondje in galop, waar een paard jaloers op kon zijn. Tandenknarsend zag ik het tafereel eens aan en was mijn hart er goed voor om het heerschap eens over zijn gedrag aan te spreken.

‘Niet mee bemoeien’, hoorde ik een stemmetje in mijn hoofd, daar krijg je gedonder mee. Toch had ik medelijden met het arme dier. Ik had de man zijn gezicht nu een paar keer gezien. Hij had een norse blik en kleine ogen in zijn hoofd, die mij indringend hadden aangekeken. Zou hij het hebben aangevoeld dat ik met deze situatie niet eens was. Het enige wat ik tegen hem wilde zeggen was: ‘pas je snelheid eens aan het dier dat naast je rent.

Een leuk mandje voorop het stuur of een (rug)tas achterop de scootmobiel zou ook een optie kunnen zijn voor een kleine hond, of laat het dier thuis. Natuurlijk begrijp ik dat je geen grote hond mee kunt vervoeren op zo’n vervoermiddel, maar je snelheid aanpassen is toch niet zo moeilijk lijkt mij. Dat geldt trouwens ook voor sommige fietsers die hun hond mee laten rennen naast hun fiets en op die manier hun hond uitlaten. Te gek voor woorden.

Uit frustratie liep ik snel de parkeergarage in en reed naar huis. Het blijft mij storen dat deze zogenaamde dierenliefhebbers zo dieronvriendelijk kunnen zijn.