(Sch)apentrots

(Sch)apentrots

Ik ben trots op mijn man die recent een schaap heeft gered uit zijn benarde positie in de buurt van de Benthuizerplas. Die avond in juni ging hij fietsen en hoorde op een gegeven moment een geblaat van jewelste. Hij is opgegroeid in de polder en een polderjongen let wat meer op geluiden in een weidse omgeving dan een ander. Hij keek op door het tumult en zag een schaap vastzitten met zijn kop in een afrastering van het weiland. Het schaap was helemaal alleen en dat viel op. Zijn soortgenoten liepen elders in het weiland. Hij kon niet direct bij het schaap komen, omdat er naast het fietspad en tussen het weiland een wetering was. De enige optie was om te rijden. Na een behoorlijke omweg plaatste hij zijn fiets tegen een houten hek aan de rand van het weiland. Hij deed zijn fiets op slot en stapte over het dichte hek heen. Door het hoge gras zag hij het schaap niet meer. Om te traceren waar het schaap zou zijn, begon hij te mekkeren en gaf het schaap met zijn gemekker antwoord. De andere schapen liepen nog steeds aan de andere kant van het weiland. Opeens zag hij het schaap staan. Zij kop zat vast in draadwerk. Hij kon geen kant op. Om het dier te bevrijden trok hij met beiden handen voorzichtig het draad uit elkaar. Meteen deed het schaap zijn kop eruit en liep zo snel als hij kon richting de andere schapen. ‘Bedankt voor de hulp, riep mijn man hem nog lachend na. Hoelang het schaap vastgezeten heeft weet niemand, maar hij was die avond alert en heeft daardoor het schaap gered.