Paardenperikelen

FRIESE PAARD

Paarden zijn edele dieren. Mensen die op een paard rijden benijd ik soms. In mijn ogen zijn het krachtige dieren. Misschien door hun kracht word ik onzeker. Paarden voelen blijkbaar aan hoe mensen zijn die hun benaderen. Zolang ze in de wei staan of in hun stal heb ik het lef om naar ze toe te gaan, angsthaas die ik ben. Een paar jaar geleden logeerden mijn man en ik bij een B&B in het Brabantse land. De eigenaar was fokker van het Friese paard. Op mijn verzoek liet hij mij een aantal paarden zien die in hun boxen stonden.
Ooit had ik gehoord dat, als je een paardenstal binnenkomt, je moet praten, zodat het paard niet schrikt als je onverwacht voor hem staat. In de eerste stal stond een Merry met haar veulen. Ondanks ik het paardje benaderde schrok het, sprong weg en gleed uit over het stro. Ik vond dit vervelend omdat ik bang was dat het dier zijn benen kon breken. Het veulentje kwam weer terug en ik aaide over de neus. Ik was niet veel groter. De Merry bleef staan en keek toe. Vervolgens bekeek ik de andere paarden in de andere boxen en liep als laatste naar de vijfde box toe. Daar stond een, in mijn ogen reusachtig paard, ongetwijfeld zou dat een hengst zijn geweest. Meteen kwam hij met zijn hoofd over de deur van zijn stal hangen, waarop de eigenaar meteen ingreep en hem enigszins van mij afduwden. Helaas vergat ik toen te vragen wat de reden was dat hij dat deed. Misschien te dominant of bijtgraag. Toch had hij in mijn ogen een rustige uitstraling.
Hoe anders was dit tijdens een evenement in Den Haag op het Lange Voorhout, waar Politie te paard was. Een van de paarden stond niet stil en was blijkbaar ergens door geïrriteerd geraakt. Op een zeker moment legde hij zijn oren in zijn nek. Iemand riep luidt: ‘Oppassen het paard is boos, waarop ik wegliep van mijn plek. Ik heb toen niet meer gezien hoe het incident was afgelopen.
Paardrijden durf ik niet. Blijkbaar komt het omdat ik klein van postuur ben en het paard zo groot is. Paarden zijn gevoelig. Mensen ook. Door mijn onzekerheid zou hij geen been kunnen verzetten of zelfs de benen nemen. Het probleem ligt duidelijk bij mijzelf en niet aan het edele dier dat ik alsnog een warm hart toedraag.

6 gedachtes over “Paardenperikelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s