De vloek van de hertogin, deel 5

Zeven eeuwen later.

Een prima staaltje bouwkunst architect, sprak de burgemeester van Vorden. Het museum is prachtig. Jan, één van de nazaten van de familie van Bronckhorst opende het museum. Een aantal bezittingen van zijn familie en van de familie Valkensteyn van Gelre werden definitief geschonken aan het museum. Ook het schilderij met het portret van hertogin Elisabeth en het zwaard van de hertog.
Het nieuwe personeel was die ochtend aanwezig om hun museum te bewonderen, waaronder Rudolf van Brugge. Hij had kunstgeschiedenis gestudeerd en was geïnteresseerd in de vroege Middeleeuwen. Drie jaar had hij samengewoond met Andrea, die hem had verweten dat hij te vaak met zijn neus in de boeken zat en weinig tijd voor haar had. Hij was erg verdrietig omdat hij haar niet kon vergeten. Zijn verdriet werd een obsessie. Tijdens de receptie had hij met een nieuwe collega kennis gemaakt, Mark. Diezelfde middag liep hij met hem door de grote galerijzaal waar ze vanaf nu samen zouden werken.
‘Kijk Rudolf, dit was nu die mooie dochter van de hertog’ en hij wees naar een schilderij. Ze werd onbedoeld door het zwaard van haar vader vermoord. Het is een tragisch verhaal.’
‘Wat vreemd Mark, het gezicht van deze vrouw lijkt op mijn ex vriendin Andrea. Ze zouden vandaag de dag een tweeling kunnen zijn?’
‘Met één verschil Rudolf, deze jonkvrouw leefde in de vroege Middeleeuwen en Andrea leeft nu.
De opening van het museum was nu voorbij. Het gezicht op het schilderij liet hem bij thuiskomst maar niet los. Deze vrouw leek op twee druppels op Andrea.

De weken gingen voorbij. Zowel Mark als hijzelf waren ingewerkt. Toch merkte hij dat tijdens zijn rondleidingen hij regelmatig werd aangetrokken door de ogen van de historische vrouw op het doek. Het waren Andrea’s ogen, niet die van de jonkvrouw. Het gebeuren liet hem maar niet los. Een paar weken later had hij een gesprek met de directeur die al van zijn collega Mark had gehoord dat het schilderij voor Rudolf een obsessie werd en het daarom niet goed met hem ging.
Op het verzoek van de directeur werd hij overgeplaatst naar het archief en ging samen werken met de archivaris. Voor hem in de plaats kwam Bas die nu samen werkte met Mark. De eerste tijd had hij het erg naar zijn zin bij de archivaris.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s