De vloek van de hertogin, deel 3

De hertog had Elisabeth op een ochtend verteld dat haar moeder niet uit bed was gekomen. In allerijl werd de geneesheer geroepen, die hem en zijn dochter dringend had bevolen niet meer bij de patiënt te komen. De ziekte was besmettelijk vooral als de bulten open gingen en de pus vrij spel had. De geneesheer droeg een lang kleed. Over zijn hoofd droeg hij een masker, waarvan alleen de ogen zichtbaar waren. In een lange punt ter hoogte van de neus zaten jeneverbessen en boerenwormkruid om kwalijke gassen te vermijden. Ze moesten voorlopig geïsoleerd van elkaar leven. Op een zekere dag waren de bulten op het lijf van de hertogin opengesprongen.

Op 2 december van dat jaar stierf Hertogin Johanna, Jacoba, zonder het bijzijn van haar man en dochter.
‘Het is beter om uw vrouw en moeder niet meer te zien vertelde de geneesheer.’ U had haar niet meer herkend hertog. Haar gezicht en lichaam zaten vol met bulten. Het stonk vreselijk in haar slaapkamer. Alles zal moeten worden verbrand, ook de dode zelf. De Hertog en zijn dochter waren overmand van verdriet omdat ze beiden geen afscheid konden nemen van haar. Na die vreselijke tragedie had ze regelmatig aan Jan gedacht die haar had beloofd om met haar vader te spreken. Ze realiseerde zich dat dit nu nog niet kon gebeuren. Het gevaar van besmetting lag nog op de loer. Na de zomer van dat jaar liep de pest op zijn eind. Onverwachts werd er een bericht gebracht door een heraut. Ze vroeg de man om te wachten. ‘Lieve Elisabeth, ik kan onmogelijk weg uit Bronckhorst. Als de pest voorbij is kom ik je weer bezoeken. Ze had het bericht onmiddellijk beantwoord met de mededeling dat haar lieve moeder aan de pest was overleden en haar vader nog leefde.

Het was een barre tocht de 17 oktober van dat jaar. Hij sloeg zijn wollen mantel dichter om hem heen. Thuis had hij zijn liefde voor Elisabeth met zijn vader Adalbert besproken. ‘Dat uitgerekend jij om de hand van Elisabeth gaat vragen? had hij tegen hem gezegd. Die oude brombeer zal niet zo gauw toestemming geven Jan, hij is zo koppig als een muilezel. De Hertog kan niet tegen zijn verlies. Mijn zegen heb je mijn zoon.’

Nu was hij weer onderweg naar haar toe. In zijn gevolg had hij twee boogschutters meegenomen. Vader had hem een houten kistje meegegeven. Er zat een gouden broche in met een grote, donkerrode robijn. Het was ooit het huwelijksgeschenk van zijn vader aan zijn moeder. De broche was één deel van zijn bruidsschat. Ze kreeg ook al zijn bezittingen. Als geschenk had hij voor de hertog een zwaard laten smeden. Bij aankomst in het kasteel bracht een page hem en zijn gevolg naar één van de vier donjons. De man hielp hem uit zijn vochtige kleding. Na het bad werd hij aangekleed in donkerblauwe kleding gemaakt van fluweel. Wat later kwam er een vazal binnen die hem gebood om mee te gaan naar het vertrek van de hertog. Bij binnenkomst liep hij naar de hertog toe die bij zijn schouw zat. Hij maakte een buiging en liep naar Elisabeth toe die in dezelfde ruimte aanwezig was en gaf haar een handkus. ‘Neem plaats Jan van Bronckhorst, mompelde de hertog? Hij wenkte een page die de wijn kwam brengen.
‘Namens mijn familie wil ik u ons medeleven brengen omtrent het verlies van uw gemalin.’
‘Dank je Jan en wat is de reden van je bezoek?’
‘Heer, ik heb uw dochter verschillende keren mogen ontmoeten en gesproken. Er is liefde tussen ons ontstaan. Ik wil u om de hand van uw Elisabeth vragen?’
Even viel er een stilte.
‘Ik heb inderdaad van mijn dochter Elisabeth vernomen, dat zij u zeer genegen is. Wat heb je haar eigenlijk te bieden ridder?’
‘Land, kastelen en goederen heer. Ook heb ik een huwelijksgeschenk bij mij.’ Vrijwel direct gaf hij het kistje aan Elisabeth. Ze opende het deksel en sloeg haar handen voor haar mond. Ze zag een gouden broche liggen in zwart fluweel met een grote, rode robijn.
‘Wat een prachtig sieraad Jan.’ Ze liet het aan haar vader zien die ook ingenomen was met het huwelijksgeschenk.
Over drie maanden zal jullie huwelijk hier plaatsvinden. Maar eerst wil ik je vader bezoeken.
Laten wij op het toekomstige huwelijk te klinken, zei de hertog en ze namen allen een slok.

4 gedachtes over “De vloek van de hertogin, deel 3

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s