Onbehagen

NOKIA‘Tring!’ Haar lichaam verstrakte en haar handen trilden. Sinds kort hoorde ze regelmatig een telefoon rinkelen. Het begon op haar zenuwen te werken. Ze hoorde het op verschillende tijden en was op onderzoek geweest. Ze vond een Gsm in een lade van haar wandtafel. Van wie was de telefoon? Na een roerige tijd in haar leven was ze toe aan wat rust. Ze had wat relaties gehad, ook met ene Ruud die maar niet begreep dat haar liefde voor hem voorbij was. Recent was ze verhuisd. Na het indringende geluid was ze toe aan een kop sterke koffie. Even later liep ze met haar kopje richting de woonkamer. De telefoon ging weer over. Van schrik liet ze het kopje en de schotel vallen. Ze snelde naar de keuken, pakte een vochtige doek en depte de vlek die op het tapijt lag.

‘s-Avonds rinkelde weer de telefoon. Ze had de Gsm een paar keer opgenomen. Er heerste een doodse stilte aan de andere kant van de lijn. Ze werd boos en besloot om hem niet meer op te nemen.

Hij gniffelde nadat hij zijn Gsm voor de zoveelste keer had neergelegd. Ik zal je leren Anneke. Jij, die mij deed geloven dat ik de ware voor je was en mij als een baksteen liet vallen. Ze had hem gek gemaakt met haar avances. Nu zorgde hij ervoor dat hij haar gek zou maken. Hij wist dat zijn oude Gsm nog bij haar in een lade lag en had intussen een nieuw exemplaar gekocht.

Op een avond in de kroeg ontmoette hij Sanne, de beste vriendin van Anneke. In een dronken bui vertelde hij haar dat zijn oude Gsm nog bij Anneke aanwezig was. Hij had haar de laatste tijd frequent opgebeld en meteen weer opgehangen. ‘Ze mocht dit niet aan haar vriendin vertellen’ had hij haar op haar hart gedrukt.

Sanne dacht daar duidelijk anders over en belde dezelfde avond naar Annekes Gsm. Ze vertelde haar wat Ruud haar had verteld. De schellen vielen van Anneke haar ogen. Dat was het dus. Ruud had ooit tegen haar gezegd dat hij vroeg of laat wraak willen nemen op haar. Ze kende hem maar al te goed. Ze bedankte Sanne met de boodschap om Ruud voortaan te vermijden. Ze pakte de Gsm van Ruud en smeet deze de volgende dag in een afvalbak in een dichtstbijzijnd park. Eindelijk had ze rust.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s