Weemoed en liefde in Géneve, deel 1

Over de reling van mijn jacht keek ik in het spiegelende water.
‘Waarom vonden vrouwen mij toch zo aantrekkelijk? mompelde ik. Recent was ik 30 jaar geworden en nog steeds vrijgezel. Ik werd omringd door mooie en welgestelde vrouwen. De ware had ik nog niet gevonden. Er was wel een interessante vrouw in mijn leven gekomen, een zakenrelatie. Door mijn reizen over de hele wereld kwam ik, op enig moment, met haar in contact tijdens een bezoek aan haar Distributiebedrijf in Bont in Istanbul, Turkije. Ik had kledingzaken in bont en lammycoats in heel Europa en bestelde bij haar de mooiste bontvellen.
De zon stond die dag hoog aan de hemel. Door de airco was de Mercedes die ik had gehuurd koel. Na anderhalf uur was ik gearriveerd bij haar villa in Istanbul. Deze stond aan het einde van een lange oprijlaan. De muren waren opgetrokken uit wit marmer. Rondom lag een schitterende tuin in een buitenwijk van de stad. Nadat ik was gearriveerd gaf ik een paar tikken op de houten deur met de deurklopper. Ze opende de zware deur. Bij binnenkomst stelde ze zich voor als Hélene Bataille en deed haar namen mij vermoeden dat ze van Franse afkomst was.
Ze gaf mij een ferme hand.
‘Remo Rigutto! uw zakenpartner in bont’ zei ik met een glimlach.
Ik keek in een paar bruine ogen. Ze had een slank postuur. Haar blonde haar droeg ze kort. Opeens onderbrak ze mijn gedachten en zei: ‘Voordat ik u mijn distributiebedrijf laat zien, wilt u misschien iets drinken na zo’n lange reis?’
‘Zwarte koffie graag!’
‘Ik zal u voorgaan naar mijn salon’ en ik liep mee in haar kielzog.
Het interieur was smaakvol ingericht met oosterse accessoires en kunst.
Ik volgde haar op de voet. Bij binnenkomst in de salon, wees ze mij één van de twee sofa’s aan om te gaan zitten. Uit haar korte blazer pakte ze haar Gsm-toestel, draaide een nummer en mompelde voor mij iets onverstaanbaars. Even later kwam er een bediende binnen met een koperen dienblad met koffie en zoete spijzen. Heupwiegend liep ze heen en weer op haar zwarte naaldhakken. Haar rondingen kwamen goed uit in haar kokerrok. Een transparante blouse zat strak om haar volle borsten. Ze kwam tegenover mij zitten en hadden een zakelijk gesprek.

Ze had gezien dat hij haar had bekeken. Waar ze ook kwam waren mannen in haar geïnteresseerd. Remo had haar aandacht getrokken. Ze deed sinds twee jaar zaken met hem. Vaak hadden ze telefonisch contact met elkaar. Ze had hem uitgenodigd voor een bezichtiging in haar distributiecentrum. Voor haar zat een knappe man. Net als zij was hij slank van postuur en had een fijn gezicht. Zwarte krullen vielen langs zijn gezicht en bleven rusten op zijn lichtblauwe boord van zijn overhemd. Zijn kostuum was donkerblauw dat mooi afstak bij zijn licht getinte huid. Zijn indringende ogen hadden haar enigszins verlegen gemaakt. Een warme gloed kwam over haar heen. Dat voelde vreemd. Meestal had zij zelf het heft in handen wat mannen betreft.
Na de tweede kop koffie liet ze mij het distributiebedrijf zien. Er hingen honderden verschillende soorten bontvellen, waaronder konijn, nerts en zilvervos. Ik had interesse in een aantal soorten nertsen en bestelde een paar dozen. Na de lunch vertrok ik weer naar Genève. Ik bedankte haar, gaf haar een vluchtige handkus en vertrok. Het was een interessante middag geweest. Ik had haar uitgenodigd voor een tegenbezoek in Genève, waar zij een tweede villa bezat. Onderweg in het vliegtuig moest ik even aan haar denken. Ze had indruk op mij gemaakt. Een bevlogen maar dominante zakenvrouw, die de touwtjes strak in handen had. Ik vroeg mij af wanneer ik haar weer zou zien. Het weerzien zou sneller komen dan ik dacht.

Een maand later ging plotseling mijn Gsm. Ik had zojuist plaats genomen in mijn jacuzzi op het achterdek, nam een slok van mijn champagne en verslikte mij bijna. Ik nam de telefoon op en zei:
‘Met Remo Rigutto?’
‘Dag Remo, klonk een opgewonden stem. Ik ben van plan om morgen naar Genève te komen. Ik verblijf twee weken in mijn villa. Een paar personeelsleden nemen mijn honneurs waar in mijn distributiecentrum. Komt het misschien gelegen als ik je morgenmiddag een bezoekje breng, voordat ik naar huis ga?’
Even was ik overdonderd toen ik haar stem hoorde.
‘Voor zover ik weet heb ik morgen geen afspraken Hélène. Zal ik je komen ophalen in de hal van Genève airport?’
‘Dat zou fijn zijn Remo, tot morgen dan’ en ze hing op.

De volgende ochtend liep ik door mijn inloopkast. Er hingen een vijftigtal kostuums. Ik koos voor een rode pantalon met donderblauwe blazer, met daaronder een lichtblauw poloshirt. Wat later die ochtend ging ik op weg met mijn Mercedes naar het vliegveld. Ze stond, zoals afgesproken, in de aankomsthal te wachten. Ze had een handtas en reisbagage bij zich. Op enig moment zwaaide ze naar mij toen ze mij zag aankomen. Ik liep naar haar toe. Ze zag er beeldig uit in haar lichtgroene jurk met een zwart lakceintuur. Haar groene naaldhakken stonden daar perfect bij.
‘Wat zie je er mooi uit Hélène, de kleur groen staat je fantastisch!’
‘Dank je Remo’ gaf ze als antwoord. Onverwachts draaide ze in de rondte, waardoor het onderste gedeelte van haar jurk om haar heen draaide. Wij moesten allebei lachen om deze onverwachte reactie van haar.

Onderweg gingen onze gesprekken weer over zaken. Het was onze bron van inkomsten. Ik had haar verteld dat ik een goede deal had gesloten met een Rus die in het onroerend goed zat. Via hem had ik een nieuw pand gekocht in Moskou. Na drie kwartier zag ik mijn jacht al liggen. Bij aankomst hielp ik haar bij het uitstappen en samen liepen wij over de loopplank het dek op.
‘Wat een prachtig luxe jacht Remo?’
‘Wacht maar tot je het interieur hebt gezien. Ik woon er het grootste gedeelte van het jaar. Ook bezit ik nog een Chateau in de naaste omgeving.’
Via het dek stapten wij in het woongedeelte van de kajuit en liet ik haar mijn wortelnoten interieur zien. Ik zal je mijn Jacuzzi laten zien die op het achterdek staat. De ombouw is ook van wortelnoten gemaakt Hélene.
‘Wat een luxe Remo!’
Via het achterdek liepen wij weer terug om naar binnen te gaan.
‘Neem plaats Hélène? Ik kom er zo aan.’
Uit de koelkast pakte ik een rundvleessalade en plaatste deze samen met het gesneden stokbrood op de salontafel. Ik deed mijn blazer uit, hing het over een stoel en ging naast haar zitten op mijn wit leren hoekbank. Vanaf een glazen bijzettafel, naast mijn hoekbank, pakte ik twee champagneglazen en schonk de glazen halfvol.
‘Proost Remo!’ op al onze zaken en onze ontmoeting.’ Ze tikte met haar glas tegen de mijne, waardoor onze vingers elkaar raakten. Ik voelde een lichte prikkeling. Ze zat dichtbij mij en ik keek haar aan.

WORDT VERVOLGD

2 gedachtes over “Weemoed en liefde in Géneve, deel 1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s