EMIGRATIE NAAR CANADA, DEEL 2

Een week later stuurde Piëta de rekening van de stomerij naar Arjan Verbeek. Een paar dagen later heeft hij de rekening betaald, ziet ze. Hij heeft zich aan zijn woord gehouden. Het lijkt haar een goed idee om hem via de telefoon te bedanken. Haar rok ziet er weer netjes uit alsof er niets mee is gebeurd. Ze pakt haar Gsm uit haar handtas en draait het 06-nummer dat op het visitekaartje staat. Even later hoort ze zijn stem die zegt: ‘Hallo, met Arjan Verbeek!’
‘Met Piëta Barendse, ik wil u alsnog bedanken voor de stomerijkosten die je hebt betaald voor mijn besmeurde rok.’
Even valt er een stilte. ‘Bent u er nog? vraagt ze weer.’
‘Jazeker, ik moest even denken wie je ook weer was. Zeg maar ‘je’ tegen mij. Je bent toch die vrouw die ik in de RAI hebt ontmoet?’
‘Dat klopt. Je gooide per abuis uw koffiebekertje om.’
‘Ik neem aan dat de koffievlekken nu wel uit je rok zijn?’
Mijn rok is keurig gestoomd en hangt intussen weer in de kledingkast.’
‘Ik realiseer mij opeens dat ik toen vergeten ben mij voor te stellen aan jou en aan die andere man met wie je in gesprek was. Is dat je vriend?’
‘Nee, hoor zijn naam is Jake. Hij kwam net als jij aan de leestafel zitten en raakte met hem in gesprek.’
‘Heb je trouwens al een reis uitgezocht of ben ik nieuwsgierig?
‘Dat geeft niet hoor! lachte ze. Het wordt een 17-daagse rondreis naar de Westkust van Canada, standplaats Hotel “Inn” in Vancouver compleet met camper. Ik vertrek op 22 augustus.’
‘Wat een toevalligheid. Ik heb twee dagen geleden dezelfde reis geboekt.’
‘Hoe is het mogelijk Arjan.’ Misschien is het een leuk idee dat wij elkaar dan treffen op de 22e augustus in de hal van Schiphol!’
‘Tot dan Arjan!’
‘Dag Piëta’ en ze hingen beiden op. Piëta dacht er niet verder over na. Soms gebeuren dit soort toevalligheden gewoon.
Drie maanden later op een zonnige dag treffen Arjan en Piëta elkaar bij de incheckbalie op Schiphol. Een vriendelijke stewardess verzoekt hen en de andere passagiers nog even in de vertrekhal te wachten. Het vliegtuig heeft vertraging van een uur opgelopen. Ze lopen naar enkele zitjes toe in de vertrekhal. Op een van de zitjes ziet Piëta een lange slanke man zitten met blond krullend haar. Hij bestudeert een wegenkaart zie ze. Zijn koffer en rugzak heeft hij naast zich neergezet. Opeens kijkt hij omhoog. Tot haar verbazing ziet ze Jake. Haar mond valt open van verbazing. Arjan heeft nog niets in de gaten. Wie hebben we daar, denkt Jake. Piëta en die man van het koffiebekertje. Daar begrijpt hij niets van. Hij lacht naar haar, staat op en geeft haar een hand.
‘Hallo Piëta, jij hier?’ Nu ziet Arjan de man die hij recent in de RAI heeft gezien.
‘Nou Jake, dat ik jou op deze dag hier moet ontmoeten.’
‘Zo je ziet heb ik de man van het omgevallen koffiebekertje meegebracht. Zijn naam is Arjan Verbeek. Herken je hem nog?’
‘Natuurlijk ken ik hem van gezicht. Nu weet ik pas zijn naam.’
Ze moeten allemaal lachen. Hij geeft Arjan een hand en ze stelt zich aan hem voor als Jake Carpenter.’
‘Waar gaat jouw reis eigenlijk naar toe? vraagt Piëta aan Jake.
‘Mijn vliegtuig heeft vertraging van ongeveer een uur!’
‘Die van ons ook Jake.’
‘Je gaat ons toch niet vertellen…………? Dus wij gaan met z’n drieën naar dezelfde bestemming!’ Ik vermoed van wel, antwoord Jake weer. Ik zal vertellen naar welk district ik ga.’
Tijdens het gesprek besluiten ze om hun vakantie gezamenlijk door te brengen. Dezelfde rondreis te maken met twee campers in plaats van drie. Arjan biedt aan om de campers te regelen bij Verhuurbedrijf Fraserway bij aankomst.

Een gedachte over “EMIGRATIE NAAR CANADA, DEEL 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s