EMIGRATIE NAAR CANADA, DEEL 1.

Tijdens een vakantiebeurs in de RAI in Amsterdam, ontmoeten Jake, Piëta en Arjan elkaar. Allen zijn geïnteresseerd in reizen naar Canada. In een stand over Canada speelt er een korte informatiefilm en liggen er reisbrochures op een leestafel in een hoek.
Aan de grenen houten leestafel leest Piëta in één van de reisbrochures. Bij de balie spreekt Jake met een reisagent over de huur van een camper. Hij ziet dat er enkele mensen kijken naar de film. Arjan tapt een bekertje koffie bij een koffieautomaat en kijkt naar de laatste scene in de film.
De reisbrochures liggen op de leestafel, zegt een reisagent tegen Jake. ‘Dank u wel.’ antwoord hij en hij loopt naar de tafel toe. Intussen schrijft Piëta op een vel papier enkele notities op uit een brochure. Jake neemt tegenover haar plaats en ziet een stapeltje brochures liggen die de vrouw zich heeft toegeëigend.
‘Sorry!’ zegt hij tegen Piëta, ‘Zou ik één van deze brochures mogen inzien?’
‘Natuurlijk!’ en ze verontschuldigt zich voor het stapeltje brochures die naast haar liggen.
‘Ik ben geïnteresseerd in rondreizen door Canada, zegt ze weer. ‘Ik zal mij even aan je voorstellen. Ik heet Piëta.’
‘Mijn naam is Jake’ antwoord hij en hij vertelt ook geïnteresseerd te zijn in het mooie Canada.’

De informatiefilm is inmiddels afgelopen en Arjan tapt zijn bekertje opnieuw met koffie, loopt naar de leestafel toe en zet zijn plastic bekertje neer. Hij ziet een stellage met diverse Canadese souvenirs staan in een hoek achter de leestafel. Naast een mini totempaal, een hoed van de Canadese politie en een vlaggetje van Canada staat een met zwart leer bekleedde kajak. Ook ligt er een fotoalbum. Hij neemt deze mee naar de leestafel waar hij zojuist zijn bekertje met koffie heeft neergezet. Hij neemt plaats naast Piëta, die nog steeds met Jake in gesprek is. Hij slaat het fotoalbum open, let niet op en met de omslag zijn bekertje omver. De koffie vloeit rijkelijk over de leestafel heen richting de aantekeningen van Piëta. Het vocht dringt door in het papier. Van schrik tilt Arjan het fotoalbum omhoog dat gelukkig gespaard blijft door de kunstleren omslag.
Piëta springt van schrik omhoog en zegt boos tegen Arjan: ‘Wat doet u nu mijnheer? Kunt u niet uitkijken?’ Ze kijkt in een paar bruine ogen van een volslanke man met rossig haar. ‘Mijn notities zijn nu onleesbaar geworden en ik zie dat de koffie nu ook over mijn rok sijpelt, zegt ze alsnog. ‘Nu heb ik een besmeurde rok en mijn notities moet ik herschrijven’.
‘Sorry! De omslag van het fotoalbum kwam tegen mijn bekertje aan. Ik had het niet in de gaten. Ik zal de stomerijkosten wel vergoeden hoor’ en hij haalt een visitekaartje uit zijn vestzak. Stuurt u de rekening maar naar dit adres in Amsterdam.’
‘Alsnog bedankt’ antwoorde ze met milde toon. ‘Ik neem uw aanbod graag aan’ en ze neemt het visitekaartje in ontvangst.

Jake loopt intussen van de leestafel weg richting de reisagent en vertelt de man dat er een bekertje met koffie over de leestafel is gevallen en vraagt om een vatendoekje.
‘Ik kom meteen bij u!’ zegt hij tegen Jake en hij loopt richting een naastgelegen Duitse stand, waar zojuist een agente aan reislustige klanten Duitse braadworst serveert.
‘Heeft u voor mij misschien een vatendoekje?’ vraagt hij aan de Duitssprekende agente, ‘Er is in mijn stand een ongelukje gebeurd met een koffiebeker.’ De agente geeft hem een doekje mee, waarna hij snel naar de leestafel loopt waar de koffieplas ligt. Nadat hij de leestafel heeft schoongemaakt dept hij een paar brochures die vochtig geworden zijn.
‘Neemt u maar een paar van deze brochures mee, zegt de man tegen hun drieën, daar heb ik toch niet meer aan. Ik heb eventueel nog nieuwe exemplaren onder de balie liggen.’
Hij is op dit moment deze mensen liever kwijt dan rijk, denkt hij. Een smerige leestafel met besmeurde brochures is voor zijn stand geen reclame.
Door alle consternatie vergeet Arjan zich voor te stellen aan Piëta en Jake. Met een korte knik verdwijnt hij met een besmeurde brochure in zijn hand tussen de menigte in het gebouw van de RAI. Jake geeft Piëta een hand en mompelt: ‘Veel succes met je reis door Canada Piëta.’
‘Dag Jake, leuk je ontmoet te hebben en ook een goede reis!’, zegt ze tegen hem.
Jake loopt weg uit de stand en bezoekt diezelfde middag nog een paar andere reisstands, maar Canada blijft zijn favoriet.

Voor haar huurwoning in Leiden, haalt Piëta haar huissleutel uit haar jaszak. Er valt een visitekaartje op straat. Ze pakt het op. Het is het visitekaartje van die man. Ze leest zijn naam en zijn adres. Ook staat zijn Gsm-nummer erop vermeld. Toch wel attent van hem dat hij de stomerijkosten betaalt. Ze is van plan om deze week haar rok te laten stomen en hem alsnog de rekening te sturen. Eenmaal binnen in de hal haalt ze de inmiddels droge, maar gekreukte reisbrochure uit haar handtas. Morgen schrijft ze opnieuw wat aantekeningen over deze rondreis. Ze is in vier jaar niet meer op vakantie geweest en heeft voor deze reis gespaard. Door haar drukke baan als ziekenverzorgster moet ze nodig eens op vakantie had een collega gezegd. Momenteel is ze gevoelig voor stress. Voordat ze op reis gaat, moet ze nog wat voorbereidingen treffen voor haar 32e verjaardag over een paar dagen.

In zijn zwarte Volvo rijdt Arjan naar zijn herenhuis in Amsterdam en denkt na over de mooie documentaire die hij in de Canadese stand zag. Door het voorval met het koffiebekertje is zijn eigen programma in het ‘honderd gelopen’. De enige informatie die hij heeft is de besmeurde brochure die hij heeft meegekregen van de reisagent. Hopelijk heeft hij er wat aan. Eenmaal thuisgekomen legt hij de brochure op het glazen tafelblad van de salontafel neer en neemt plaats op zijn rood beklede bank. Hij pakt de brochure en leest deze aandachtig door. Na verloop van tijd legt hij de brochure naast zich neer en denkt aan de afgelopen jaren. Inmiddels is hij 30 jaar geworden en vijf jaar geleden afgestudeerd als makelaar en heeft dit herenhuis gekocht. Hij is financieel onafhankelijk en nog steeds vrijgezel.

In de namiddag arriveert Jake in zijn huur appartement in Zoetermeer. Hij is moe door het slenteren langs de vele stands in de RAI in Amsterdam. Hij hangt zijn denim jack aan de kapstok en kijkt terloops in de bijbehorende spiegel. Hij ziet er nog goed uit voor zijn 36 jaar en heeft nog een slank postuur. Hij wrijft door zijn blonde krullenkop. Sinds kort is hij gescheiden van Thea. Kinderen heeft hij niet bij haar. Op het Stedelijk College in zijn stad is hij docent Engelse taal en Geschiedenis. Zijn vader is van oorsprong Canadees en zijn moeder heeft de Nederlandse nationaliteit. Tijdens een zakenreis naar Nederland heeft zijn vader zijn moeder ontmoet en getrouwd. Snel daarna werd hij geboren. Als kind is hij al twee keer bij zijn grootouders geweest in Canada. Zijn interesse in het land kwam pas met zijn 18e verjaardag toen hij met zijn ouders weer eens een bezoek bracht aan zijn grootouders. Canada is zijn favoriet.
In gedachten loopt hij naar de keuken en zet een pot koffie. Opeens moet hij denken aan die Piëta, de slanke vrouw met haar kort geknipte zwarte haar. Ze is knap, maar wel een type die nerveus overkomt, vindt hij. Misschien heeft zij ook wel het een en ander meegemaakt net als hij. Het gesprek met haar werd ruw verstoord door die man met zijn rossige haar.
Terug naar de woonkamer neemt hij een slok van zijn zwarte koffie en zet de beker op de salontafel. Languit gaat hij op zijn suède bank liggen, pakt de brochure en leest deze door. Zijn blik valt op één van de drie aangeboden rondreizen. De westkust van Canada, met name de provincies Britisch Columbia en Alberta trekken hem aan. Een 17 daagse rondreis, inclusief een Camper pakket, met vertrek op 22 augustus met de KLM via Schiphol te Amsterdam. Na aankomst op het vliegveld naar het Hotel Inn’ aan de Fraser rivier op basis van logies met ontbijt. Accommodatie: luxe hotelkamer met kingsize bed, badkamer met ligbad en douche, radio en tv, kluis en uitzicht op de rivier. Ook is er een wekservice. Vooral dat laatste is wel handig. ‘Stel je voor dat ik mij verslaap’ mompelt hij. Hij gaat rechtop zitten, neemt een laatste slok van zijn koffie en gaat op zijn zij liggen. Zijn ogen prikken van vermoeidheid. Even later glijdt de brochure van de bank af en valt op de hoogpolige berber.

WORDT VERVOLGD

4 reacties op ‘EMIGRATIE NAAR CANADA, DEEL 1.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s