Lente-tragedie

koolmees a

Koolmezen in mijn tuin
Achter het broedgebied
Ze vlogen af en aan
En zongen hun lied

Tot op een mooie lentedag
Ik de koolmezen niet meer zag
Geen aanvliegroute meer
Dat was een hard gelag

Een blik van mij
in het nest aan de muur
zag ik een doods gemoed
het vrouwtje zat op haar gebroed
haar dagen daar gesleten

Het mannetje was niet teruggekeerd
Kon haar geen voedsel geven
Zijn wachtte tevergeefs
En is toen dood gebleven

Het lot van de koolmeesman
Kom ik dus nooit te weten
Maar een ding weet ik wel
Ik zal het nooit vergeten.

4 reacties op ‘Lente-tragedie

  1. Wat heb je dat leuk gedaan.
    En wat zielig, doodgebleven op haar nestje. Verhongerd in moederplicht, hier was het meestal kattenwerk.

    Nu eerst het vervolgverhaal lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s