GEKRAKEEL IN RENSLO, DEEL 11

Ik zag Johan aankomen. Een lange slungel met licht blond haar.
‘Hallo Tineke en schudde mij de hand. ‘Kom gauw ik wil je wat laten zien. Het is niet prettig hoor.’ Er overkwam mij een onaangenaam gevoel.
‘Wat is aan de hand Johan?’
‘Kom maar met me mee?’ Samen liepen wij naar een hoek in de hal waar een flinke door stond. Johan tilde de deksel op. Ik schrok hevig. Daar lag mijn lieve poes Mimi. Ze lag zo roerloos met haar kopje opzij. Uit haar bek vloeide wat bloed. Is ze dood? Johan. Hij knikte bevestigend. Ik voelde tranen in mijn ogen opkomen en begon te huilen.
‘Daarom was ze niet thuis gekomen, jammerde ik. Sinds gisterenochtend miste ik haar. Weet jij wat er is gebeurd?’ Johan.
‘Helaas wel.’
Hij deed de deksel op de doos toen hij zag dat ik radeloos werd.
Met een brok in zijn keel vertelde hij mij dat hij Mimi had aangereden met zijn bestelbus op de hoek van de Parkweg en de Koningsweg. De poes rende geheel onverwachts de straat op Tineke. Ik remde met volle kracht, maar kon het dier niet meer ontwijken. Vanonder mijn auto hoorde ik een klap. Omdat ik niet direct kon stoppen op de weg parkeerde ik mijn auto iets verderop. Meteen stapte ik uit en liep zo snel als ik kon naar het dier toe, pakte haar op en legde haar op de achterbank neer van mijn auto. Haar kopje hing slap naast haar lijf. Als dierenvriend was ik aangeslagen door deze situatie. Ik wist toen nog niet van wie de poes was. Terug in het hotel pakte ik uit het magazijn een lege doos en legde haar erin, maar vertelde niet aan tante Gerda wat er in de doos zat. Ze vroeg er ook niet naar. Ze zag mij regelmatig met spullen en dozen lopen. Eerst wilde ik weten waar de poes vandaan kwam. Gelukkig had ze een rood halsbandje met een kokertje om. In het kokertje zat een briefje en las jouw gegevens.
Ik was ontroostbaar en legde mijn hoofd op Johan zijn schouder. Hij sloeg zijn armen om mij heen en streek met zijn hand door mijn haar. Hij verontschuldigde zich voor deze ongelukkige situatie. Over mijn schouder keek hij richting het restaurant en zag Herman zitten. Ook zag hij dat Herman zijn kant opkeek, opstond en meteen wegliep. ‘
‘Herman is in het restaurant aanwezig’ zei hij. Ik heb zojuist mijn hand opgestoken. Hij negeerde mij.’ Ik begreep meteen dat Herman mijn situatie verkeerd had ingeschat. Snel liep ik hem achterna, maar merkte dat hij niet achterom keek en snel richting de uitgang liep.
In paniek riep ik hem met de woorden: ‘Dat het anders was dan het leek.’ Voordat ik het wist was hij verdwenen. Ik besloot om terug te lopen naar Johan, die mij een kop koffie gaf. Nu zat ik met twee drama’s. Herman die waarschijnlijk dacht dat ik vreemd ging en mijn overleden poes.
‘Wat doe je nu met Mimi?’ vroeg Johan.
‘Ik denk dat ik haar begraaf in de tuin. Gevoelsmatig is ze dan nog dichtbij.
‘Doe dat Tineke, zei Johan. Hij begreep mij volkomen.
Toen mijn koffie op was, nam hij de doos onder zijn arm en bracht mij naar huis. Aangekomen bedankte ik hem alsnog voor zijn hulp. Mijn moeder was nog niet thuis van haar bezoek aan haar zus. Ik belde naar mijn werkgever en legde alsnog uit wat er was gebeurd. De eigenaresse adviseerde mij om de rest van de dag maar thuis te blijven.
‘Als ik jou was zou ik Herman alsnog bellen en hem vertellen over de dood van Mimi.’

Hij plaatste de doos in de gang en sloot de voordeur. Mijn ouders vertelde ik bij hun thuiskomst wat er die dag was gebeurd. Ook zij waren van slag. Na het vertrek van Johan belde ik Herman op zijn Gsm. Na diverse pogingen hield ik het voor gezien. Ik had hem mijn verhaal willen vertellen. Na die bewuste dag zag ik hem twee maanden niet en begreep dat hij inmiddels was vertrokken naar Zuid-Afrika. Samen met mijn ouders begroeven wij onze lieve poes in een hoekje in de tuin bij een vlinderstruik, waar ze vaak zat. Wat voelde ik mij die avond eenzaam. Twee vrienden had ik verloren.

WORDT VERVOLGD

6 gedachtes over “GEKRAKEEL IN RENSLO, DEEL 11

      1. En het eind is nog niet in zicht. Ik heb het verhaal in delen ook geplaatst op Facebook. Ben jij daar soms ook lid van?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s