GEKRAKEEL IN RENSLO, DEEL 4

Die middag sprak ik over de woonboot van Teus met mijn moeder. Zij reageerde enthousiast. ‘Je bent nu tweeëndertig jaar. Het wordt nu eens tijd dat je op eigen benen leert staan’ zei ze. ‘Ik ben nog goed ter been. Als je zo af en toe een oogje in het zeil wil houden, dan ben ik al blij?’
‘Dat doe ik moeder’ gaf ik als antwoord.
Tijdens ons gesprek observeerde ik haar en zag een ‘kwieke’ vrouw, die na het overlijden van vader zich snel had aangepast aan de situatie. Haar gezondheid was goed. Ze was zevenenzeventig jaar en nog goed ter been. Alles deed ze nog in het huishouden, alleen boodschappen niet, dat deden wij samen bij de buurtsuper. Soms reden wij met mijn auto naar een dichtstbijzijnde stad als ze iets speciaals moest hebben dat in het dorp niet te koop was. Wel kocht ze haar kleding bij Modezaak Swinkels in het dorp en bij Dames- en Herenkapper ‘De Perfecte Knip’, was zij vaste klant.
Mijn moeder had gevoel van humor en moest ik vaak om haar lachen. Op een dag, toen ik thuis kwam van mijn werk, liep ze op mijn vaders geruite pantoffels die veel te groot waren. ‘Die zijn toch veel te groot’ moeder?’
‘Ach, jongen, als ik ze draag dan heb ik het gevoel dat vader nog dichtbij is!’, waarop ik moest lachen. Zo liep ze voortaan op haar spillenbenen door het huis met haar te grote pantoffels.
In de verte zag ik het begin van de Klinkweg opdoemen met mijn stamcafé. Wat later plaatste ik mijn fiets tegen de gevel. Terloops keek ik naar binnen en zag dat er al veel bezoekers waren.
Een kale man stond onhandig dichtbij de ingang van het café. Op het moment dat ik hem wilde passeren, pakte hij mij bij mijn schouders. Geïrriteerd zei ik: ‘wat doet u nou mijnheer?’ Toen ik wat beter keek zag ik al gauw dat hij ladderzat was. Zonder verder commentaar te geven liep ik regelrecht naar de eigenaar Bert Timmermans. Ik zag dat hij een animerend gesprek had met een rondborstige klant aan de bar. Haar haren waren zo hoog getoupeerd, dat een koolmees er gemakkelijk een nest in kon bouwen. Schuin keek hij nog een moment in het lage decolleté van de dame.
‘Hallo Bert, heb je even? vroeg ik wat ongeduldig aan hem. Ik zou graag een glas vieux willen drinken, kan dat?’
‘Dag Herman, jij hier! ik heb je al twee weken niet gezien, man?’
‘Dat kan wel kloppen Bert. Momenteel heb ik het druk met werkzaamheden bij de krant. Als verslaggever moet ik bovenop het nieuws zitten.’
‘Dat is waar Herman, zo heeft iedereen zijn eigen bezigheden en hij streek door zijn donkerblonde krullen en keek weer richting de rondborstige vrouw.
‘Alsjeblieft Herman, hier is je vieux, geniet er maar van.’ Hij liep weg naar een andere klant die om een pils vroeg.
‘Tja, die Bert was een levensgenieter. Hij hield wel van de ‘vrouwtjes’. Daar stond hij in het dorp om bekend, wist ik.

WORDT VERVOLGD

3 reacties op ‘GEKRAKEEL IN RENSLO, DEEL 4

    1. Die kapsels zag je in de jaren ’60. Hoog getoupeerd met veel haarlak. Gelukkig had ik daar geen haar voor om dit te doen. Lang blond haar en stijl.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s