Sociaal lachen

Lachen-is-gezond-2-300x180

Het leven is een en al toneelspel. Wij glimlachen en schateren soms wat af, omdat wij aardig willen overkomen naar familie, bekenden, buren of collega´s. Tussen glimlachen, lachen en bulderen van het lachen zit een wereld van verschil. Een nerveus lachje als je zenuwachtig bent, de glimlach om iemand te versieren, lachen om een mop, een grijns, glimlachen als een boer die kiespijn heeft, een irritante lach, het minzame lachje, een achterbakse ongemeende lach en de spontane, sociale lach. Lachen om je onzekerheid te verbergen zou ook een reden kunnen zijn. Als je werkgever lacht is de kans groot dat je meelacht. Hij is de man in bonus die je vooral bevriend moet houden. Lichaamstaal is erg belangrijk vind ik zelf. Iemand kan lachen en je de rug toekeren bijvoorbeeld. Wij willen als mens nu eenmaal ons beste beentje voorzetten.
Ooit had ik een collega die vrijwel altijd om zijn eigen grappen lachte. Iemand die sympathiek over wilde komen, maar zijn ogen spraken boekdelen. Het was een vermoeiende persoonlijkheid. Mensen lachen vaak in een groep en zelden alleen. Lachen zonder aanleiding doet men veelal niet. Er moet een reden voor zijn. Een humoristische film, toneelstuk of een onverwachte grappige gebeurtenis. Als je lacht kun je de ander een goed gevoel geven. De zogenaamde spreekstalmeester(es) die zijn/haar aandacht op jou probeert te vestigen glimlacht meestal. Zij proberen daardoor hun aandacht frequent op je te vestigen. Knap vermoeiend om ongewild in de luisterstand te gaan staan bij zo iemand. Mijn ervaring is dat deze types nooit naar anderen luisteren. Ze ratelen aan een stuk door en vertellen meestal niets interessants.
Soms werkt lachen aanstekelijk. Iemand die lange uithalen maakt tijdens het lachen, een piepende lach, schaterlachen als iemand je kietelt. In de loop der jaren zijn er verschillende onderzoeken geweest door psychologen, waarom mensen soms lachen of niet. Als mens hebben wij nu eenmaal onze emoties. Janken soms wat af, schreeuwen en zijn soms chagrijnig. Ik zou er niet aan moeten denken om continue te moeten lachen om iets dat mij niet aanstaat of interesseert. Hij zou mij gaan irriteren. Een onbevangen en spontane lach lijkt mij vooralsnog het beste. Lachen moet geen massahysterie gaan worden. Het beste is om op je eigen gevoel af te gaan of je wilt lachen of niet. Daar hoef je geen studie als neurobioloog voor gevolgd te hebben.

6 gedachtes over “Sociaal lachen

  1. Lachen, ik denk dadelijk aan de gesprekken met mijn kinderen, wij hebben vaak zulke grappige gesprekken en de kinderen kunnen daar dan weer grappig op ingaan, we hebben ook stokpaardjes, zijn we soms ergens en dan kunnen ons we niet uitspreken waar we altijd zo een pret om hebben en dan is een blik al voldoende. Hier hebben we vaak buikpijn van het lachen, dan kan je echt niet meer en dat is zo heerlijk.We doen vaak ook stukje opvoeren van onze eigen malle dingen en dat is ook om te gieren. Maar we zijn ook oprecht naar elkaar toe en het serieuze mijden we niet. Maar in elk geval hebben we wel een humor huis, we maken onze eigen grappen, houden niet van moppen.

  2. Mooi onderwerp Gemma. Zoveel mensen, zoveel lach-soorten.
    Er zijn verschillende malen lachcursussen geweest, misschien nog wel. Om het idee alleen al zou je in de lach schieten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s