Gedachtengoed

Je hoeft geen tijdschrift open te slaan of er staan gezellige uitstapjes, fietsritjes, picknickuitjes etc., kortom leuke dingen in gepubliceerd. Gezellig toch! Voor de meeste mensen onder ons wel. Helaas niet voor iedereen. Ik denk dan aan mensen die door hun ziekte beperkt zijn. Natuurlijk moet zo’n tijdschrift worden opgeleukt voor de lezers, anders wordt het blad nooit verkocht en gaat zo’n uitgeverij uiteindelijk ter zielen.
De maand Mei is traditioneel zo’n maand dat, zodra het zonnetje schijnt, mensen de kriebels krijgen om hun huis te ontvluchten. Ze gaan de natuur in, fietsen, rustig pedaleren door het landschap. Ergens op een terrasje zitten of zich neervlijen in het gras tussen de paardenbloemen.
Zo moest ik denken aan een buurjongen van mijn leeftijd die ergens in de jaren 60 regelmatig voor het woonkamerraam zat op de eerste etage van zijn ouderlijk huis. In 1964 was ik 12 jaar. Tom, zoals de jongen heette was van mijn leeftijd. Dat wist ik, omdat zijn moeder en de mijne ongeveer gelijktijdig waren bevallen in een van de ziekenhuizen in onze stad. Ik had medelijden met hem. Tom had geen vrienden. Geen kinderen die met hem konden spelen omdat hij invalide was aan zijn benen. Hij zag ze buiten spelen. De buurkinderen maakten weleens een praatje, maar daar bleef het vaak bij. Bij mooi weer droeg zijn moeder of vader na zijn werkzaamheden Tom de trap af en werd hij in zijn rolstoel gezet die onderaan de trap stond. Zo reed zijn moeder met hem door de stad.
Het was een tijd met weinig voorzieningen voor invalide mensen. Zo’n 20 jaar na de Tweede Wereldoorlog konden de meeste mensen geen goede woning vinden. Een enkele invalide kreeg een zogenaamde benedenwoning. Anderen moesten het doen met een etagewoning. Ongetwijfeld zullen er mensen zijn geweest die het geluk hadden om een goed optrekje te vinden.
De tijden zijn veranderd. Vandaag de dag zijn er goede woningen voor invaliden, hulpmiddelen, opvang en verzorgingstehuizen die zich ontfermen over deze hulpbehoevende mensen die in elke leeftijdscategorie voorkomen. Acties worden via de media op touw gezet om ze een leuke dag of een mooie trip te bezorgen. Helaas voor Tom en meer mensen uit die tijd was dit niet het geval, waardoor hun leven zo beperkt was. Door de regels heen in zo’n tijdschrift realiseer ik mij dat niets vanzelfsprekend is, hoe leuk zo’n tijdschrift een artikel ook plaatst.

2 gedachtes over “Gedachtengoed

  1. Een invalide vroeger kon op weinig begrip rekenen van zijn naaste of van de overheid. Nu zeggen ze andersvalide en wordt er voor die mensen veel gedaan. Ze kunnen ook nog veel betekenen voor onze hedendaagse maatschappij. Het is niet omdat je geen benen of verlamde benen hebt dat je geen uitstekend werk kan leveren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s