Elastiek als redmiddel

Tijdens mijn allereerste vakantie nam ik, uit voorzorg, een naai etui mee met veiligheidsspelden en een kartonnetje met wit onderbroekenelastiek op aanraden van mijn moeder. Tangaslips waren in 1972 nog niet uitgevonden. Iedereen droeg een keurig onderbroekje, van jong tot oud. ‘Het materiaal komt misschien van wel van pas’, zei mijn moeder tegen mij en mijn toenmalige vriend. Had mijn moeder soms een voorgevoel?

Ergens in die maand september van dat jaar vertrok ik als 22-jarige met mijn toenmalige vriend met zijn auto naar Joegoslavië. Een hele mooie trip met tussendoor een paar tussenstops. Onderweg was er veel te zien. Voor hem en voor mij was het de eerste keer dat wij zo’n verre reis maakten. Onze standplaats werd de stad Rijeka in Kroatië met z’n prachtige Victoriaans ogende huizen. Bij aankomst lag het hotel aan de haven van de Adriatische zee. Na een rustpauze, gingen wij op verkenning. Het oudste monument in de stad was een oude Romeinse poort. Ook bezochten wij de Sint Vituskerk en nog andere bezienswaardigheden.

Langs de haven waren een aantal vrouwen aanwezig die geborduurde omslagdoeken verkochten. Ze waren erg prijzig. In het hotel hoorde wij die avond dat een Duitse handelaar de winst opstreek van dit mooie handwerk. De creatieve vrouwen kregen maar een klein deel van de winst. In die tijd hadden de Joegoslaven een hekel aan alles dat Duits was. Dat kwam door de Tweede Wereldoorlog. Als wij Duits spraken, bekeek men ons met argusogen.

Tegen het einde van de vakantie kregen wij onverwachts pech met de uitlaat van de auto die over het plaveisel sleepte. Wij besloten naar een dichtstbijzijnde garage te gaan. Het was zo’n armoedig geheel, dat wij de auto niet durfde achter te laten.

‘De uitlaat kan elk moment afbreken. Ik moet iets hebben om hem vast te maken’ zei mijn vriend.

‘Ik heb breed onderbroekenelastiek bij mij en een paar veiligheidsspelden. Wij moesten beiden lachen om het idee. Toch werd de complete rol met elastiek samen met de veiligheidsspelden rondom bevestigd aan de uitlaat.

De hele reis bleef het elastiek zitten, ondanks de hitte van de uitlaat. Ik was mijn moeder dankbaar voor haar tip. Nadat wij weer in Nederland waren, knapte onverwachts het elastiek en enige tijd later ook onze relatie. De rek was eruit.

4 reacties op ‘Elastiek als redmiddel

  1. Dat is een leuke herinnering, Die vergeet je waarschijnlijk nooit meer.
    Hoef je niet te vragen hoe sterk dat elastiek toen was, het was waarschijnlijk beter van kwaliteit dan wat er origineel in de onderbroeken zat,

    1. Het elastiek was 1 cm breed en erg rekbaar. Het zat toentertijd in witte katoenen onderbroekjes in de taille. De kwaliteit van het ondergoed in de jaren vijftig liet soms wat te wensen over, waardoor de naad waarachter het elastiek zat, vaak los kwam te zitten en het elastiek zichtbaar was.

  2. wat een leuk verhaal,hahaha! Toen ik als jong meisje met de tram naar de andere kant van de Belgische kust reed om stage te doen in een vakantiehome, stapte ik uit de tram en trapte op de gesteven onderjurk( in een soort gaas, dat was toen mode en op die manier stond je jurk breed uit) )van mijn jurk. Ik moest die stijve onderjurk ophouden met één hand en in mijn andere hand droeg ik een valies. Wildvreemde mensen hebben me geholpen met veiligheidspelden om die onderjurk vast te spelden aan de jurk zelf. Toen kon ik er niet mee lachen ,hahahah!

    1. Volgens mij zijn wij van dezelfde tijd Magda. Ik droeg toentertijd een petticoat waardoor mijn jurk bol stond. Helaas was het gaas vrij dun waardoor het snel scheurde, ha, ha. Toen had ik geen veiligheidsspelden bij mij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s