De parochie uit mijn kinderjaren

Het Westeinde in Den Haag is een ietwat slingerende straat die in een ver verleden een belangrijke toegangsweg was naar het centrum van de stad. Dat is nog goed te zien aan de prachtige monumentale huizen die in deze straat te vinden zijn. In deze lange straat zijn dit er maar liefst 39.
Al jaren is het een woon-, werk-, winkel- en wandelstraat. Helaas is het onderhoud van sommige monumenten de laatste jaren wel toe aan een opknapbeurt. De Katholieke kerk staat op een plaats van een oude voorgangster, een voormalige schuilkelder. Mijn parochiekerk en die van mijn familie werd gebouwd vanaf 1839 tot 1841. Het is een opvallend bouwwerk dat achterin een poort ligt. De kerk met zijn mooie interieur is naast rijksmonument ook beschermd en staat op de wereldlijst van Unesco.
Door de afnemende kerkbezoeken van de laatste jaren doet de kerk momenteel nog dienst voor Poolse Eucharistievieringen. De Teresia van Avilakerk is gelegen in het zogenaamde Spaanse Hof van Den Haag. Tielman Francois Suys was de architect van deze kerk en van de Mozes en Aaron kerk in Amsterdam.
Als men vanaf de Lijnbaan het Westeinde inrijdt was er ooit de ingang van het toenmalige Westeinde ziekenhuis Johannes de Deo, dat werd gerund door nonnen. In dat ziekenhuis ben ik in de jaren 50 geboren. Vele jaren later werd het ziekenhuis aangepast aan de huidige tijd, uitgebreid en heeft het een andere naam gekregen. Ik had nooit durven denken, dat ik vijf jaar geleden onverwachts nog in dit ziekenhuis zou komen te liggen, omdat het ziekenhuis in mijn woonplaats op dat moment geen extra bedden had. Vanaf de elfde verdieping zag ik een groot gedeelte van de voor mij bekende stad.
Als men vanaf het ziekenhuis gerekend rechtsaf het Westeinde inrijdt staat halverwege in de straat de Theresia van Avilakerk, gelegen in het zogenaamde Spaanse Hof. Daar hebben door de eeuwen heen vele hoogwaardigheidsbekleders gewoond, waaronder Johan de Witt. Om er te komen moet je een monumentale poort door om op een binnenplaats te komen waar deze prachtige kerk staat. De kerk bevat neoclassicistische en neobarok kenmerken. Een witgepleisterde voorgevel en gestuukte houten gewelven in het interieur.
De tijd heeft voor mij even stilgestaan toen ik de kerk weer zag, waar ooit de voetstappen van mij en mijn familie lagen. In grote lijnen is het interieur nog intact, zoals het marmeren altaar. De fraai uit hout gesneden kansel waar menig priester op predikte, het orgel en de gebrandschilderde ramen die pas in 1916 werden geplaatst, twee jaar na de geboorte van mijn moeder. Ook het stadspaleis dat naast de kerk staat heeft een Koninklijke uitstraling dat met name te danken is aan de Spanjaarden die het zogenaamde Spaanse Hof in 1677 verbouwden tot het huidige.
Er gaat een oud spookverhaal rond dat zich zou bevinden aan het Spaanse Hof. Het spookt er al jaren. Een vrouwelijke geest, welteverstaan Catherine de Chasseur, de ex-vrouw van ridder Gerard van Assendelft die daar samen met hem heeft gewoond, schijnt rond te dolen. Zij is in 1541 ter dood gebracht door verdrinking in de beroemde Gevangenpoort die tot heden nog steeds staat tegenover het Regeringsgebouw van het Binnenhof.
Degenen die nadien in dit paleis op huisnummer 12, naast de Theresia van Avila kerk hebben bewoond, hoorden meermalen klopgeluiden. Een Britse ambassadeur die eind vorige eeuw het pand bewoonde vertelde dat er een geest een bepaalde kamer teisterde. Ik zelf laat de waarheid maar in het midden.
Wel is bekend dat er voor de deur van het stadspaleis aan het Spaanse Hof ooit een moord heeft plaatsgevonden op een toenmalige Britse ambassadeur en een naaste medewerker die daar vertoefden. Het bericht heeft toen de Tv en de grote dagbladen gehaald. De dader(s) heeft men tot heden nooit gevonden. Later vermoedde men dat waarschijnlijk de IRA erachter zat.
Ik vond het leuk om jullie een klein stukje geschiedenis te laten proeven.

6 gedachtes over “De parochie uit mijn kinderjaren

    1. Nee, ik had brokken 5 jaar geleden. Ik moest naar een plastisch chirurg voor een operatie aan een kromme wijsvinger. De foto’s zijn genomen in Den Haag.

  1. Mooi verhaal .Ik was lang geleden in Den Haag en ik herinner me dat we ook in Westeinde hebben gewandeld mijn man en ik. Waren er daar ook geen huizen die vnl bewoond werden door rijke burgers die teruggekeerd waren van Nederlands Indië ? Ik weet het niet zeker ,het is ook al zo lang geleden.

    1. Bedankt voor je reactie Magda. De Indische Nederlanders woonden in Den Haag in de zogenaamde Indische buurt. Een wijk dat richting de kust ligt van Scheveningen. Het Westeinde ligt tegen het centrum aan van de stad. Groet, Gemma

      1. Ja dat was het in de richting van Scheveningen. Tante Jopie woonde in Voorburg en van daaruit trokken we ook naar Scheveningen. Tante had een zus die teruggekeerd was uit Ned. Indië en in die buurt woonde. Chique huizen in die tijd toch.

      2. Den Haag heeft mooie wijken. Sinds mijn familie daar, na jaren vertrokken is, kom ik er nog zelden. Bedankt voor je feedback.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s