De vliegende honden van Nieuw-Guinea

Regelmatig volg ik de natuurserie van BBC Earth op de Tv. De laatste keer ging het over verschillende bevolkingsgroepen zoals de Mongoliërs, die met hun getrainde steenarenden, hun voedsel zoals vossen vingen. Papoea’s daarentegen vingen met grote netten zogenaamde vliegende honden (vleermuizen) voor hun broodnodige behoefte aan vlees. Enkele verorberden voor de camera een grote vleermuis die ze hadden gevangen. Van origine zijn deze mensen kannibalen. Het was niet echt prettig om te zien en enkel het idee al om zo’n vleermuis op te eten. Jakkes!
Het eiland Nieuw-Guinea vormde in de prehistorie één geheel met Australië. Veel diersoorten komen zowel in Australië als in Nieuw-Guinea voor, maar hebben zich onafhankelijk verder ontwikkeld. Het eerste contact met Europeanen verliep indirect, maar had voor de levenswijze van de bewoners verstrekkende gevolgen. De zoete aardappel werd toentertijd namelijk geïntroduceerd. Nu hun hoofdvoedsel.
De bevolking van Papoea Nieuw-Guinea bestaat hoofdzakelijk uit Papoea’s. De meeste van deze Papoea’s leven nog steeds zeer traditioneel volgens de oude stamgebruiken. De verslaggever vertelde dat de Papoea’s van hun voorvaderen hadden geleerd hoe ze met grote netten de vliegende honden moesten vangen. De netten waren 40 meter hoog. Het is een volk dat zich vasthoudt aan rituelen en gewoontes.
Nieuw-Guinea is een land waar veel verschillende talen worden gesproken. Maar liefst 700.
Er wordt maar 2% door de bevolking Engels gesproken.
De bevolking is afhankelijk van landbouw, bosbouw en visserij voor de eigen levensbehoeften.
Papoea Nieuw-Guinea is grotendeels bergachtig, en bedekt met regenwoud. Er zijn enkele kleine vlaktes langs de kust. Er leven diverse zoogdieren. De meeste daarvan zijn ratten of vleermuizen. Ook leven er kangoeroes. Er zijn ook zeer uiteenlopende en ook bijzondere soorten vogels. Vanwege het klimaat leven de berg Papoea’s heel anders dan de Papoea’s die aan de kust wonen. Het hoofdvoedsel van de berg Papoea’s zijn zoete aardappelen, terwijl de degenen die aan de kust wonen vanzelfsprekend vis en Sago eten. De Sago is afkomstig van de Sagoboom. Een lekkernij voor de Papoea’s zijn paalwormen en sagolarven. De laatste soort vertoeven in een vermolmde Sagoboom en leven van het rottende hout. Wij kijken met argusogen naar hetgeen de Papoea’s eten. Al met al blijft het een bijzonder volk. Wat deze mensen ook eten het is beter dan het kannibalisme dat in vroeger tijden veel voorkwam bij dit oervolk, waarbij menige passant niet meer terugkwam in de bewoonde wereld.

6 reacties op ‘De vliegende honden van Nieuw-Guinea

    1. Getver, ik wee dat er mensen werden opgegeten. In die tijd ging een neef van mijn moeder die missionaris waar naar Nieuw/Guinea toe en is nooit meer teruggekomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s