Dialoog van een bankje en een boom

´Morgen komt de Plantsoenendienst mij demonteren’ zei het groene bankje tegen de eikenboom die naast hem stond. ‘Ik ben een sta in de weg en moet ruimte maken voor een fietspad.’
‘Ik zal je missen bankje en de mensen die jarenlang op jou hebben gezeten.’
‘Niet alleen gezeten Eik. Ooit heeft er tijdelijk een zwerver mij in beslag genomen. ‘Avonds laat installeerde hij zich voor de nacht. Na een paar weken werd hij van mijn bank gelicht door de politie.’
‘Dat weet ik nog goed. Het was oktober. Er ontstond enig tumult tussen de zwerver en de politie. Ik liet van schrik mijn laatste blad vallen.’
‘Ik weet helaas niet wat ze met mij gaan doen. In het ergste geval kom ik terecht in een loods tussen afgedankte spullen van de gemeente. Ik zie er nog veel te goed uit om als uit vuil weggezet te worden’ vind je niet Eik?
‘Jazeker, je hebt nog een mooie groene kleur met sierlijke smeedijzeren pootjes. Als jij weg bent sta ik voorgoed alleen. De stilte gaat dan verdwijnen met al dat fietsverkeer langs mijn stam.’
‘Weet je wie ik zeker zal missen lieve Eik, het vogelvrouwtje. Om de dag neemt ze hier plaats en legt ze een zak oud brood neer. Ze geeft de vogels, die in jouw boom vertoeven, stukjes brood.’
‘Dat is waar ook, bankje. De oude dame en de vogels. Vanaf het moment dat zij haar vaste stekkie had, werd het steeds drukker op mijn takken en had ik soms zelden rust met al dat gekwetter.’
‘Ik weet wat je bedoelt Eik. Vogels zijn net als mensen die soms vechten om een laatste stukje brood. Toch zal ik haar missen. Samen hebben wij veel meegemaakt Eik, gesprekken aangehoord over het leven, liefde en de dood. Veel verliefde stelletjes zijn op mijn bank neergestreken.’
‘Sommigen hebben hun namen in mij stam gekerfd. Ik ben voor het leven getekend.’
‘Toch fijn dat wij alsnog hebben bijgepraat. Morgen sta je hier alleen mijn stoere boom en ga jij nog jaren mee.’
‘Gegroet bankje! het was mij een waar genoegen in al die jaren. Hopelijk verhuis je naar een nieuwe plek in de stad.’
De volgende ochtend werd het groene bankje weggehaald en kreeg een nieuwe plek bij de kinderboerderij waar hij de rest van zijn leven versleet met de dieren, kinderen en hun ouders.

8 gedachtes over “Dialoog van een bankje en een boom

      1. Wij mensen delven het onderspit en kunnen niet tegen de leeftijd van de Eik op, net als bij die reuzenschildpadden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s