Oudhollands snoepgoed

Hollanders zijn zoetekauwen. In de 16e eeuw kwam het snoepgoed op gang. Het gewone volk had voorlopig het nakijken. Lang voor die tijd aten mensen zoete vruchten. Er was simpelweg niets anders. Nadien werd met gesmolten rietsuiker suikerwerk gemaakt voor de elite. Later werd er suiker gewonnen uit suikerbieten voor het volk. Het zogenaamde Oudhollandse snoepgoed is sinds jaren op de markt. Als Haagse van geboorte leerde ik al snel het Haagse hopje kennen, dat smaakte naar koffie-extract. De zuurstok van de kermis, waar ik bijna mijn kiezen op brak. Trekdrop en Zoethout vond ik niet lekker.
Als ik op vakantie naar Zeeland ging zag ik steevast in etalages een blikje Zeeuwse babbelaars staan. Kaneelkussentjes waren zalig. Je moest erop zuigen omdat ze keihard waren. Maar het lekkerste en leukste snoepgoed waren de gekleurde hartjes.
Van pepermunt kan ik niet afblijven. Een slimme fabrikant plaatste op zijn pepermuntjes een beeltenis van de toenmalige Koningin Wilhelmina die toentertijd 12 jaar werd. Dit werd blijkbaar erg gewaardeerd. De pepermuntjes kregen het Koninklijke predicaat van Hofleverancier waarmee de Firma met de naam Fortuin erg blij mee was. De firma deed zijn naam eer aan. Tot vandaag de dag wordt het Wilhelmina pepermunt nog steeds gegeten.
De stroopsoldaatjes en de toverballen zie je niet veel meer. Die laatste mocht ik van mijn ouders niet eten vanwege verstikkingsgevaar. Mijn vader kreeg ooit te maken met een bijna verstikking in de Haagse tram. Een jong kind, die naast zijn moeder op de zitbank zat verslikte zich bijna in een toverbal, bleek later. Door vaders alertheid werd de jongen gered omdat hij de Heimlichgreep toepaste, waardoor hij het snoep uitspuwden. Na de schrik bedankte de moeder mijn vader die ook was geschrokken.
Ook was mijn vader geen fan van Lolly’s. Dat vond hij maar ondingen, vooral het stokje kon een boosdoener zijn. Snoepgoed is er de laatste eeuwen altijd al geweest. Wat niet weg te denken is, is de chocoladereep. Menigeen is er bijna aan verslaafd. Ongetwijfeld zal er ook snoepgoed zijn geweest die uit de handel is genomen zoals de beruchte snoepsigaret. Men was bang dat dit snoepgoed bij kinderen tot roken aan kon zetten, aldus een Amerikaans onderzoeksbureau. Het werd door de Europese Unie verboden. Helemaal ongelijk hadden ze niet. De snoepsigaret leek op de sigaretten voor volwassenen. Het uit chocolade met papier omringde sigaretje is uiteindelijk toch in rook opgegaan.

4 reacties op ‘Oudhollands snoepgoed

  1. Ik heb eindelijk ontdekt hoe ik kan reageren op je leuke logjes. Tja als je niet slim bent ,hahaha!
    Ik woon tegen de Nederlandse grens. Dus ken ik al die Hollandse snoepjes. Drop en zoethout is niet aan mij besteed . En de pepermuntjes evenmin. Ik heb er als kind zoveel gegeten omdat mijn tante(waar ik alle vakanties doorbracht) dat zo lekker vond en omdat het bij haar hielp om het kuchen te onderdrukken dat ik er nu kippenvel van krijg als ik er maar aan denk.
    Maar de hartjes, hopjes en Zeeuwse babbelaars raak ik nooit beu. Wie lust er nu geen chocolade. Zalig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s