Tante Riet de Kruidenier

 

Als ik het woord kruidenier hoor, denk ik in eerste instantie aan een winkelier die alleen maar kruiden verkocht. Deels is dat waar. Ook noemde men de kruidenier soms grutter, niet wetende dat de naam te maken zou hebben met graan, gerst en gort. Als jong meisje kocht ik soms levensmiddelen voor mijn ouders. Vaak was het een artikel die moeder vergeten was te kopen. Wij woonden in een winkelstraat waar bijna alles aan winkels voorhanden was. Bij de kruidenier kwam ik graag. De oude dame die achter de toonbank stond was een struise vrouw. Tante Riet, zoals de meeste klanten haar noemde was vrijgezel. Als kind viel het mij op dat ze moeilijk liep. Altijd was haar rechterbeen gezwachteld. Desondanks had ik op een keer gezien dat ze na sluitingstijd op vrijdag de plankenvloer aan het schrobben was. Haar kruidenierswinkel was haar bron van inkomsten. Ze was gek op kinderen. Op de toonbank stond steevast een glazen pot met een schroefdeksel. De ene keer zat er trekdrop in de pot en de andere keer lolly’s. Elk kind die met of zonder hun moeder kwam winkelen, kreeg iets uit de snoep pot. Het lekkers haalde ze zelf uit haar pot. ‘Geen kleine handjes in mijn snoepgoed’ had ze weleens gezegd. Je mocht alleen maar naar iets lekkers wijzen.

Naast koffie, thee, werd er ook tabak verkocht. Tabak vond ik altijd stinken. Vooral de pruimtabak. Tante Riet verkocht uitsluitend droge levensmiddelen. Het rook altijd naar kruiden in de winkel. Ook de geur van stijfsel en zeep hing als een walm in het knusse winkeltje. Vaak moest ik Cacao halen. Ik wist dat ik dan iets lekkers mocht kiezen uit de snoep pot.

Op een keer was de glazen pot leeg. Tante Riet zag mijn beteuterde gezicht. ‘Volgende week is de pot weer vol, zei ze met een glimlach tegen mij. Je krijgt dan twee snoepjes. Een voor je jongste zusje en een voor jezelf.’ Tante Riet hield zich altijd aan haar afspraak. Het was een doodgoed mens. Ze had helaas haar gezicht niet mee. Jaren later, toen naar haar dood de kruidenierswinkel ter zielen was, vertelde moeder aan mij dat ze ooit een vrijer had. Nadat hij haar had laten zitten, was er nooit meer een man in haar leven gekomen. Ik vond het maar een zielig verhaal. Op een doordeweekse dag had een bewoner in onze straat haar dood gevonden in de winkel. Ze lag languit naast een houten trapje. Om haar heen lagen een paar kruidenierswaren verspreid over de vloer. Ze had een gapende hoofdwond en bleek aan een hartaanval te zijn overleden.

Haar dood had als kind een behoorlijke impact om mij. Iedereen in de straat deed bij Tante Riet haar boodschappen. Van groot tot klein. Ik kon mij niet voorstellen dat die lieve vrouw was overleden. Moeder vertelde dat ik had gehuild. Haar winkel werd voorgoed gesloten. Het duurde voor mij nog een eeuwigheid voordat de inventaris werd weggehaald. De winkel was nu leeg. Alleen de toonbank stond er nog, zonder pot zag ik.

Een paar jaar later kwam de buurtsuper in beeld. De zogenaamde supermarkt. Ik had er in eerste instantie niets mee. De voor mij te grote winkel waar je van alles kon kopen vond ik te onpersoonlijk en te groot. Nee, de tijd met Tante Riet was voorgoed voorbij. De naam grutter is tot vandaag de dag wel gebleven. Nu wordt de supermarkt die op de kleintjes let soms ook grootgrutter genoemd. De eerste keten was eigenlijk de Gruijter die later uitgroeide tot Albert Heijn. Soms vraag ik mijzelf af waar de tijd van toen is gebleven met zijn gezelligheid en sociale contacten. Vaak had men een praatje met elkaar. Vandaag de dag zie je dit niet meer zo uitzonderingen daargelaten. Helaas komt de tijd van toen niet meer terug. Leegstand is nu aan de orde van de dag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s