Praten als Brugman

 

 

Het bekende gezegde ‘Praten als Brugman’ wordt soms over iemand gezegd die de oren van je hoofd praat. Zo iemand is Coby. Er zijn ongetwijfeld meer mensen die ook zoveel praten en hun aandacht opeisen. Dit komt ook bij mannen voor. Als toehoorder ben je ‘in de aap gelogeerd’ om nog maar eens een gezegde te noemen. Degene die in de luisterstand staat is de sigaar. Deze praatgrage mensen vestigen hun aandacht op de ander die, als je niet snel het ‘hazenpad kiest, overspoeld wordt met hun verhalen. Meestal gaat het om onbenullige zaken. Je denkt misschien: ‘Hoe kom ik hier onderuit?’

Recent ging ik samen met mijn man op visite bij voor mij volslagen onbekenden. Mijn man kende hun wel. Een alleraardigst echtpaar, dat wel. Onverwachte ontmoetingen kunnen soms leuk zijn of niet. Op de drempel van het huis van Jaap en Coby werden wij al overspoeld met haar  prevelementen. Ze vertelde al lopend richting de woonkamer over haar gezin, haar hobby’s en het wel en wee van mensen uit de buurt. Joop beaamde haar verhalen soms met ‘ja’ of ‘nee.’ Verder kwam zijn gesprek niet op gang.

Als mijn man en ikzelf iets wilde vertellen, walste ze er dwars door heen. Tussen de gesprekken door bleef ik haar beleefd aankijken, dronk mijn koffie met wat lekkers. Gastvrij was ze zeker moet ik bekennen. Coby praatte als Brugman. Ze zou een goede prediker zijn geweest op de kansel, alhoewel?

Een prediker was ook een zekere Johannes Brugman, die leefde rond 1400 en stierf in 1473. Deze man was een Middeleeuwse theoloog. Volgens de analen kon deze man welbespraakt en overtuigend preken. Zij verhalen waren dus een lust voor het oor van de aanhoorders als men het mag geloven. Het gezegde praten als Brugman is naar hem vernoemd.

Op een zeker moment was ik Coby zat. Er was geen speld tussen te krijgen. Onverwachts zei ik tegen mijn man dat het tijd was om weer naar huis te gaan. Blijkbaar vond hij mijn opmerking lastig en bleef hij nog enkele minuten zitten uit beleefdheid totdat Coby was uitgepraat.

‘Zullen wij gaan?’ vroeg ik weer aan hem en stond daarbij onmiddellijk op. Nadat wij nog een kwartier in de hal stonden om te luisteren naar haar gepreek, kreeg ik buiten een barstende hoofdpijn. Haar stem echode onderweg naar huis nog steeds door mijn oren. Mijn energie was definitief op en lag ik bij thuiskomst voor pampus op de bank.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s