Buslijn 70

Buslijn 70

 

Na kantoortijd stapte ik op buslijn 70. Ik sloot mij aan bij een groep mensen waarvan ik de meeste van gezicht kende. De bus kwam aangereden. De dienst van de chauffeur zat er op. De man stapte uit en ging het kantoortje van de busmaatschappij binnen.

De deur van de bus stond open. Iedereen stapte in en zocht naar een plekje. Er ontstond gemompel in de bus omdat de andere chauffeur nog niet in aantocht was. Iedereen vroeg zich af waar de persoon toch bleef.

Opeens hoorde wij enig tumult. Vrijwel direct stapte er een magere chauffeur naar binnen die begon te vloeken en te schelden. In eerste instantie bleef iedereen zitten. ‘Ik rijd vandaag geen dienst’ schreeuwde hij. Ik dacht dat hij een grapje maakte. Een paar mensen stonden op en verlieten de bus. De rest, waaronder ikzelf, bleef zitten hopende dat de chauffeur zou bedaren. De man liep stampvoetend en scheldend door de bus. Meer mensen vertrokken.  

Wegrijden deed het asociale heerschap niet. Ik besloot samen met de laatste mensen de bus te verlaten. Op de stoep van de halte waren een paar mensen met elkaar in gesprek. ‘Die man moet een berisping krijgen’ zei ik. De anderen beaamden dit. ‘Wie gaat ermee naar het kantoortje? vroeg ik weer. Een paar mensen liepen met mij mee. De rest bleef staan.

Bij binnenkomst bespraken wij de kwestie met een man die achter een loket zat. ‘De chauffeur zit nog steeds in de bus’ vertelde een van de mensen die met mij mee was gelopen. Die man gaat tekeer als een gek.’ De man achter het loket was niet erg onder de indruk. ‘Als ik u was zou ik terstond uw collega van de bus afhalen, vroeg ik. Rijden met deze man is levensgevaarlijk. Ik gaf hem mijn kattenbelletje waarop ik de dag, de tijd en Lijn 70 had opgeschreven. Zo wist de man wie zijn collega was. ‘Ik zal kijken wat ik kan doen!’ zei de man. Gelijktijdig wisten wij dat er met onze melding waarschijnlijk niets zou gebeuren.

Wij waren allen teleurgesteld. Omdat er geen andere chauffeur voor handen was, koos ik uit nood voor een andere bus, waarvan ik wist dat de halte niet ver van mijn huis verwijderd was. Het laatste stuk van de halte ben ik naar huis gaan lopen. Voorlopig was ik genezen van het openbaar vervoer en ging ik voortaan met de fiets naar mijn werk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s