Vaders laatste zwemles

 

 

Vader woonde in de stad en kwam uit een groot gezin. Voor zwemles was er geen geld in de jaren dertig. Er heerste in die tijd een grote werkloosheid. Zo vertrok hij op een dag als militair in 1947 naar Nederlands-Indië vanwege de 7e December Divisie. Op een dag ging een groep militairen zwemmen. Het merendeel kon zwemmen, maar mijn vader en nog twee andere militairen niet. ‘Ik zal jullie allemaal wel leren zwemmen’ zei een van hun leeftijdgenoten en hij nam een zogenaamde hengel mee. Deze hengel bestond uit een lang gedeelte met daaraan een grote kromme haak. De zwemmer moest in het kromme gedeelte gaan liggen en proberen te zwemmen op aanwijzingen. Degene die aan wal stond moest de hengel goed vasthouden en deze zo min mogelijk laten vieren. Zo trok hij de hengel met de zwemmer door het water.

Mijn vader had angst voor water. Hij was toen negentien jaar. De militair die de hengel vasthield had op een zeker moment in de gaten dat het zwemmen niet lukte. Uit baldadigheid liet hij de hengel onverwachts zakken, waardoor mijn vaders hoofd onder water kwam. Van het lesgeven kwam niets terecht. In plaats van dat hij vertrouwd zou raken met het water, werd hij angstig. In die vier jaar dat hij in Nederlands-Indië was, heeft hij nooit meer gezwommen.

Rond zijn vijftigste levensjaar deed hij op veler verzoek weer een poging om alsnog te gaan leren zwemmen. Samen met zijn zwager ging hij op zwemles. Het zwembad was deels afgescheiden. Het ene gedeelte was afgeschermd voor mensen die les kregen en aan de andere kant zwommen de gevorderden. Daar was ook een springplank aanwezig. Net op het moment dat mijn vader met een paar zwemmers langszij zwommen, sprong een man van de duikplank af en veroorzaakte een vloedgolf. Vader kwam, net als toentertijd weer onder water terecht. Hij raakte in paniek, waardoor de zwemleraar naar hem toe zwom. Vrijwel direct ging hij het zwembad uit. Weer was de angst aanwezig die hij in militaire dienst had meegemaakt.

Eenmaal thuisgekomen met zijn zwager, had hij zichzelf voorgenomen om nooit geen zwemles meer te nemen omdat er telkens iets met hem gebeurde. ‘Zwemlessen zijn niet aan mij besteed’ zei hij tegen mijn moeder. Diezelfde nacht was hij hardop aan het praten in zijn slaap. Nadien heeft hij nooit meer geprobeerd om te zwemmen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s