Vandalisme

Vandalisme

 

Zes jaar voor haar overlijden wandelde ik met mijn tachtigjarige moeder naar het winkelcentrum. In onze woonplaats staan her en der verspreid diverse kunstwerken. Meestal neem ik haar en vader mee om boodschappen te doen met mijn auto. Ze wonen nog niet zo lang in de wijk. Het winkelcentrum is op loopafstand van hun huis.

Ik ben druk in gesprek met haar als ze onverwachts stilstaat.

‘Kijk nou eens?’ zegt ze tegen mij en ze wijst naar twee identieke gekleurde palen die synchroon en diagonaal naast elkaar staan.

‘Die vandalen van tegenwoordig. Ze kunnen ook nergens vanaf blijven. Ze hebben die palen omgetrokken die aan de overkant op de stoep staan’ zegt ze alsnog.

Ik zie inderdaad kleurrijke palen staan en begrijp meteen dat het een kunstwerk is. Waarschijnlijk zijn ze daar recent neergezet. Ik had ze zelf niet eerder gezien.

Ik begin meteen te lachen. Ze kijkt mij verontwaardigd aan. Ik vertel haar dat het geen vandalisme is, maar een kunstwerk.’

‘Is dat een kunstwerk? Ik vind het maar een vreemd ding’ antwoord ze.

Het is zes jaar later. Mijn vader is reeds overleden. Moeder is bij ons op de koffie samen met haar volle neef en twee nichten die ik heb uitgenodigd. Nadat ze hun, na de kennismaking, heeft geobserveerd, vraagt ze aan mij: ‘Wie zijn deze mensen?’

Ik weet niet of ik nu moet lachen of moet huilen. Een van haar nichten geeft mij een knipoog ter goedkeuring. Zo’n reactie zou ik zeker van mijn moeder niet verwachten. Altijd is ze alert en weet van veel zaken af.

Kort voor haar overlijden valt het mij op dat ze steeds vergeetachtiger wordt. De alarmbellen gaan bij mij rinkelen en ik houd de vinger aan de pols. Zou het toch kunnen dementie zijn? vraag ik mij af. Mijn moeder die een sterke persoonlijkheid is en waar men niet om heen kan, herinnert zich de normale dingen niet meer. Niet lang daarna komt ze te overlijden. Zelf ben ik blij dat haar veel leed bespaard is gebleven. Ook voor onszelf.

Recent werd ik weer met haar woorden geconfronteerd toen ik het gewraakte kunstwerk weer in het vizier kreeg. Op die bewuste dag van toen, tijdens onze wandeling naar het winkelcentrum, deed de dementie waarschijnlijk zijn vroege intrede, maar ik was mij er nog niet van bewust.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s