Lief dagboek

boekenrondhetpaleis2012-1

Lief dagboek

 

Er kwam een dag dat ik als dertienjarige voor mijn verjaardag jou kreeg van mijn ouders. Het leek mij in eerste instantie spannend om dagelijks iets  te schrijven op jouw hagelwitte pagina’s. Als eerste schreef ik mijn naam op de eerste pagina van je kleurrijke omslag. Je was nu officieel van mij. Na het avondeten nam ik mij voor om mijn eerste ervaringen van die dag erin te schrijven. Eerlijk gezegd was er die dag niets bijzonders gebeurd. De geijkte dingen schreef ik toen maar op, zoals vroeg opstaan, douchen, ontbijten en naar school gaan. Ook had ik contact gehad met een paar vriendinnen, die ook niets bijzonders te vertellen hadden.

Als ik terugkijk gebeurde er nooit iets bijzonders. Het was een brave- en conservatieve tijd waarin ik opgroeide. Je moest als kind gehoorzaam zijn, thuis en zeker op school. Het leven ging door zoals de dag ervoor en er na. Ondanks ik geen hekel aan school had was het er saai, op de lesstof na. Ik had mijn vriendinnen waarmee ik optrok en mijn sport. Ik tekende en schilderde. Mijn moeder werkte twee ochtenden en vader dagelijks. Samen gingen mijn jongste zus en ik naar school.

Na dag vijf las ik de teksten door. Het viel mij op dat er steeds dezelfde krabbels in stonden. Onverwachts begon het mij te vervelen. Er was niets spannends aan. Zou er bij andere gezinnen weleens iets gebeuren? vroeg ik mij gelijktijdig af.

Op een zeker moment, begon ik zelf wat verhalen te verzinnen. Ik koos  willekeurige gezinnen uit, die woonden in onze doorgaans rustige straat en  schreef over hun wel en wee. Dit kon ik natuurlijk nooit weten. Deze mensen, wiens namen ik niet kende, werden hoofdpersonen in jouw boek. Ze  moesten toen eens weten? Ik kwam al snel in een schrijversflow terecht. Jij begon meer te lijken op een verhalenboek. Zelden kwam ik er nog in voor.

Soms ving ik een verhaal op van enkele leerlingen uit mijn klas die ik dan thuis anoniem opschreef. Op een keer had mijn moeder mijn verhalen gelezen. Ze vroeg aan mij waar ik die wijsheden vandaan had gehaald? Ik vertelde haar dat het deels fictie en soms non-fictie was.

Jaren later ben je helaas zoekgeraakt tijdens een verhuizing en heb ik je nooit meer teruggevonden. Dat doet soms nog zeer omdat ik de verhalen, die ik ooit schreef deels kan herinneren.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s