Olifantenhuid

Olifanten huid

 

‘Weet je dat ik wel 4000 kilo weeg en ik oersterk ben. Nog steeds zijn er van die suffe toeristen die op mijn rug een tochtje willen maken door Thailand. Daar ben ik niet voor gemaakt. Ik ben namelijk geen pakezel. Zelfs ezels hebben het niet gemakkelijk. Ze worden net als ik soms overbelast met ballast. Ook worden hun hoeven niet goed onderhouden, waardoor ze veel pijn lijden met lopen. Een ezel kan nog wel wat hebben, maar teveel belast is niet goed. Dit geldt ook voor mij. Ondanks ik heel sterk ben kan ik, jammer genoeg, tegen mijn baas en de toeristen momenteel niets uitrichten. Mijn tijd komt nog wel. Maar als ik een kans zie dan neem ik het rit. Die snertstoelen, voorzien van die domme toeristen, schuiven maar heen en weer over mijn olifanten huid. Daardoor krijg ik wondjes. Ze genezen amper.

Helaas verzorgt mijn baas mij niet goed. Hij denkt alleen maar aan zijn zuurverdiende geld. Soms ben ik het zat omdat ik te weinig rust krijg en weinig te eten. Dat houdt geen paard vol en ook geen olifant. Zo maak ik dag in en dag uit stoïcijnse ritjes van A naar B. Elke dag kom ik wel een familielid van mij tegen. Ik groet dan en steek mijn slurf omhoog. Steeds weer. Ik heb de omgeving hier wel gezien. Ajuus!

Al jong ben ik bij mijn moeder weggehaald. De tranen stonden in haar ogen. Ik wist niet wat er ging gebeuren en was nog jong. Ze bonden mij vast aan een ketting en werd ik soms mishandeld. Gelukkig zijn er reisorganisaties die willen stoppen met deze idiote attracties. Niet iedereen doet mee. Een van mijn tantes heeft vorig jaar het loodje gelegd door uitputting. Vinden jullie dat gek? Nou ik niet hoor! Wij zijn intelligente en sociale dieren. Het liefste ben ik bij mijn familie maar dan op de plek waar ik van oorsprong vandaan kom. Ik word gek van dat monotone leven hier in gevangenschap. Mijn gezondheid laat vaak te wensen over. Het laatste dat ik wil is doodgaan in het toeristengebied. Liever in de buurt van mijn familie elders.

Ik ga vanaf nu af aan in verzet. Ze kunnen mijn rug niet meer op. Als het lukt loop ik weg. Desnoods met de toeristen op mijn rug. Ze willen toch een toeristisch ritje. Ze kunnen het krijgen. Jullie zijn gewaarschuwd.’

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s