Dieronvriendelijk Spanje

sanfermines_vaquillas_pamplona_08

 

In de tijd dat ik in Spanje verbleef viel het mij op dat de meeste Spanjaarden dieronvriendelijk waren. Ik spreek over de zeventiger jaren. In de omgeving van een grote stad waar ik woonde liepen veel zwerfdieren rond die letterlijk aan hun lot werden overgelaten. Met één hond had ik zielsveel medelijden. Het arme dier zat van onder tot boven onder teken. Waar het dier woonden kon ik helaas niet traceren. Ook was het de gewoonte in de streek Andalusië dat er piepkleine vogelkooitjes naast de voordeur van de witgekalkte woningen hingen, waar de zangvogel figuurlijk zijn gat niet kon keren in de verzengende hitte.

Ook was er een zwerfkattenplaag, kortom dieronvriendelijkheid ten top. Als dierenvriend vallen excessen op. Sommige lastdieren werden ook niet gespaard, waaronder een Burro oftewel een ezel. Deze kreeg stokslagen omdat hij met zijn ballast niet doorliep. Toen iemand aan mij vroeg of ik een keer mee wilde gaan om te kijken naar het stierenvechten, verklaarde ik de persoon voor gek. Hoe kon men kijken naar een stier die in koele bloeden door speren werd verwond en daarna nog een doodsteek kreeg met een zwaard om het dier definitief uit zijn lijden te verlossen. ‘Die idioterie had men jaren geleden al moeten verbieden’ antwoordde ik.

Ooit wilde men een wet invoeren om het stierenvechten te verbieden. Helaas is die er nooit gekomen door protesten.

Naast het stierenvechten, rennen tijdens de San Fermínfeesten, ter eren van de patroonheilige San Fermín stieren door de stad. Het feest speelt zich af tussen 6 en 14 juli. De stieren lopen dan kriskras door de straten achtervolgd door hoofdzakelijk mannelijk Spanjaarden, die denken de stier te kunnen bedwingen. Men vindt het dan vreemd dat er mensen gewond raken en in het ergste geval worden gedood door de horens van deze stieren. Als deze dieren worden opgejaagd is de schade niet te overzien. Zelf kunnen ze  ook het slachtoffer worden van hun soortgenoten.

Tot heden is er nog niet veel veranderd. Zo aardig Spanjaarden voor hun kinderen zijn, zo anders zijn ze voor hun dieren. Uitzonderingen daargelaten. De laatste jaren zijn er een aantal vrijwilligers die zich over deze kansarme dieren ontfermen. In kennels wachten wel honderden katten, maar vooral honden op een baas die diervriendelijk voor ze zijn. Sommige dieren hebben het geluk dat ze door toeristen worden meegenomen en een liefdevol bestaan krijgen. Dat laatste is heel belangrijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s