Kantoorlunch

 

 

In die tijd werkte ik op een klein kantoor. De directeur hield van vis. Zo gebeurde het op een zekere dag dat wij als secretaresses een keer per week vis haalde op de naburige markt. Deze keer was het mijn beurt. Ik had weleens meer vis gehaald en wist waar de viskraam stond. Op twee collega’s na moest ik voor de anderen haring gaan halen. Zelf hield ik ook van vis, vooral van haring.

Het was broeierig weer die ochtend. Ik stapte door de draaideur van het kantoor, liep naar de overzijde van de straat richting het marktplein. De viskraam stond helemaal achterin. Bij aankomst bij de kraam zag ik dat er een voor mij vreemde man achter de kraam stond en de inventaris er wat rommelig uitzag. Waarschijnlijk was de visboer die ik kende op deze dag niet aanwezig. Het was niet druk en ik was snel aan de beurt.

‘Zeven haringen graag en de uitjes apart’ zei ik tegen de voor mij onbekende man. Op het moment dat ik de bestelling doorgaf, zag ik dat de man zijn handen niet erg schoon waren. Hij legde intussen wat schol in een bak, liep naar een blauw geruite theedoek toe en veegde zijn handen eraan af. Met theedoek en al kwam hij naar mij toegelopen. In een oogwenk zag ik dat de doek er erg smerig uitzag. Meteen kreeg ik een misselijk gevoel. Dit was volgens mij niet de kraam die ik kende. Ik deed een stap achteruit en las inderdaad een andere achternaam.

Even twijfelde ik. Op het moment dat hij naar de schaal met haringen toeliep, gaf ik als excuus dat ik nog andere boodschappen moest doen. De man keek nogal nors en ik durfde de bestelling niet te weigeren. Tot zo! loog ik. Bij het weglopen zag ik dat de man de haringen alsnog ging inpakken. Ik wist niet hoe snel ik de plek moest verlaten en liet hem met zijn haringen zitten.

Bij de kaasboer in een zijpad kocht ik wat verschillende kaassoorten omdat de meeste van ons dat ook lekker vonden.

‘Het is helaas geen haring geworden vertelde ik bij terugkomst aan de directeur en mijn collega’s en vertelde hun over de smerige theedoek van een onbekende visboer.

In plaats van vis is het deze keer kaas geworden. Gelukkig begrepen ze het. De lust om een haring te happen was mij even ontnomen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s