Het emmertje loopt over

$_84

 

Alweer een nieuwe dag. De zon priemt door een kier van het rolgordijn. Ik  weet nooit wat zo’n nieuwe dag mij weer brengt. Meestal is dat hetzelfde ritueel van elke dag. De dagelijkse activiteiten. Ook voor de kat geldt dat. Wakker worden, mij liefkozend een aai geven. Het voerbakje is bijna leeg gok ik. Zelf ben ik nog niet wakker en ik zit op de rand van mijn bed. Een half uur later ben ik beneden. Poes is ongeduldig. Voordat ik mijn ontbijt op tafel wil neerzetten, voel ik een gekriebel langs mijn benen. Ik strooi wat brokjes in haar bakje en vul het andere met water.

Tijdens het ontbijt, rinkelt de telefoon. De monteur voor het onderhoud van de verwarmingsketel komt voor een servicebeurt.

‘Ik heb voor morgen met u een afspraak’ zeg ik tegen hem.

‘Ik ben toevallig bij een klant bij u in de buurt.’

Ik besluit dat de man kan komen en even later staat hij voor mijn deur.

 ‘U weet de weg naar boven?’ neem ik aan. De man knikt en hij loopt de trap op.

Ik ben van plan om mijn kast te ordenen. Een aantal dingen gaan naar de rommelmarkt. Als ik bezig ben is de monteur klaar met zijn controle. ‘Alles is in orde mevrouw’ zegt hij en hij vertrekt.

Ik ga weer verder met hetgeen ik bezig was. In twee dozen liggen nu allerlei accessoires. Weer rinkelt mijn Gsm. Het blijkt nu mijn vriendin te zijn. Ze vertelt een dramatisch verhaal over een onverwachte ziekte van haar zus. Na een uur hangen wij op.

Achter in een laatje vindt ik tot mijn verbazing een geborduurd beursje dat van mijn moeder is. Ze heeft het zelf gemaakt. Ik was het kwijt.

Dan gaat de deurbel. Ik raak lichtelijk geïrriteerd en mompel: ‘of ik nog iets voor mijzelf kan doen vandaag.’

Door mijn haast laat ik het beursje vallen en loop naar de deur. Er blijkt een postpakket te zijn voor een van de buren.

‘Bedankt mevrouw dat u het aanneemt’ zegt de man en ik sluit de deur.

Terug in de woonkamer ben ik op zoek naar het beursje. Waar heb ik het  gelaten? Nadat ik ten einde raad de spullen weer uit de dozen heb gehaald, vind ik het beursje alsnog met een zucht van verlichting. Het kleinood  herinnert mij aan mijn lieve moeder die in 2001 stierf.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s