Teloorgang

 

 

Ann ging op een dag naar het verpleeghuis. Door een aantal chronische kwalen kwam ze daar terecht. Ze was een boerendochter en groeide op in een dorp op een boerderij.

Tijdens haar huwelijk met Ben, die de knecht was van haar ouders, kochten ze een melkveebedrijf met een bijbehorende hofstede. Ann was het gewend om een boerenbedrijf te runnen. Ze kregen een zestal kinderen.

De kinderen waren allen getrouwd en het leven schreed voort. Ann ging op een dag sukkelen met haar gezondheid. Ondanks de hulp van haar man werden de werkzaamheden te zwaar voor haar. Alleen kon Ben het ook niet aan. Ze hadden wel hulp van enkele kinderen, maar niet frequent.

Ze kregen thuiszorg. In eerste instantie waren blij. Ben kon er maar niet aan wennen dat er steeds weer andere hulpkrachten op de boerderij kwamen. Liever hadden ze José gehad die in het begin hun vaste hulp was. Door bezuinigingen werd helaas José ontslagen. Ben en Ann begrepen daar niets van. José was een goede kracht. Daarnaast was ze sympathiek en ze waren intussen gewend aan deze jonge vrouw.

Op een zekere dag werd Ann opgenomen in een verpleeghuis. Ben bleef wonen op de boerderij. Het viel voor beiden niet mee om elkaar niet meer dagelijks te zien. Ze gingen apart wonen. Ben ging samen met Ann kijken naar de accommodatie in het verpleeghuis.

Bij binnenkomst sloeg Ann haar handen voor haar mond. ‘Moet ik hier wonen Ben?’ vroeg ze aan haar man. ‘Het lijkt wel op een kippenhok.’

Ben keek ook eens om zich heen. Het was een kamer waarin een eetkamertafeltje in kon staan met twee stoelen. Een smalle fauteuil en een eenpersoonsbed aan de zijkant. Een klein dressoir kon nog net staan en in het halletje had men een keukentje geplaatst met een gasstel. Er was een doucheruimte met bijbehorend toilet. Voor een echtpaar was deze ruimte erg krap.

Ben keek naar zijn vrouw. Hij zag aan haar gezicht dat de ruimte erg  tegenviel. Helaas moest ze worden opgenomen.

De dag was aangebroken dat ze er ging wonen. Het afscheid van Ben en de kinderen viel zwaar. Ze zagen elkaar niet zo frequent meer. Wel Ben. Als het even kon bracht hij haar een bezoek. Toch vereenzaamde Ann door heimwee. Op een dag vond men haar dood in haar leunstoel. Een geopend potje met medicijnen en een leeg glas lagen op de grond.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s