Perenboom

m1ezt3maikuo

 

Jarenlang keek Ilse tegen een Perenboom aan die voor haar huis stond. Haar moeder had die geplant. Ilse hield van bomen, niet van fruitbomen. Je had er zoveel rommel van. Ondanks de boom mooi bloeide gaf de boom een zekere overlast. Dat kwam door de vogels, die ondanks ze er een net overheen had gespannen, de peren belaagden waardoor het fruit er niet meer uitzag. Erger was nog, dat het vruchtvlees rondom de boom lag en begon te stinken.

Ze moest er altijd tijdig bij zijn om het fruit te plukken. Tot nu toe deed ze dat alleen, omdat ze geen relatie had. Vaak had ze zoveel fruit dat ze het fruit verdeelde in de buurt. Soms nam ze zelf een paar peren, maar daar bleef het ook bij. Naast haar studie en wat werkzaamheden was dat nog extra veel werk.

Haar moeder had de boom ooit laten plaatsen bij wijze van een grap. Ze wist de reden wel. Ze was namelijk geen fruiteter. Een enkele keer per maand at ze een appel of een peer, maar daar bleef het ook bij. ‘Waarom eet je zo weinig fruit Ilse?’ had haar moeder vaak aan haar gevraagd. ‘Dat is gezonder dan al dat fastfood.’ Sinds ze op zichzelf woonde kookte ze wel, maar sporadisch. Liever ging ze naar hamburgerketens of kocht kant en klare maaltijden die ze vervolgens in een magnetron opwarmde. Dat deden de meeste studenten, die ze kende, namelijk ook.

Nu zat ze met moeders Perenboom opgescheept. Liever had ze dat de gemeente de boom zou kappen, maar na de dood van haar moeder kon ze de moed niet opbrengen om dit te laten doen.

Onverwachts kreeg ze een idee. Waarom zou ze de rollen niet omdraaien. Ze zou een aantal buren vragen of ze rond de oogsttijd de peren uit haar boom wilde halen. Ze mochten ze dan gratis meenemen. Ze had dan geen last meer van het grote aantal vogels die het fruit aanvraten.

Ze maakte diezelfde avond een stencil met deze mededeling. Al snel kreeg ze van enkele buren positieve reacties. Rond de oogst van het komende jaar zorgde ze ervoor dat haar tuin toegankelijk werd voor enkele buren die interesse hadden getoond. Dat ze daar nu niet eerder aan had gedacht. Zo kon haar moeders Perenboom alsnog blijven staan als een zoete herinnering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s