Aandacht

 

 

Uit zelfbescherming noem ik hem Oscar. Een jonge knul die ik in onze wijk leerde kennen. Een lieve jongen dat aandacht zocht en niet kreeg tot vandaag de dag. Zijn ouders zitten in de horeca en hebben naast hun werk hun eigen pleziertjes. Hij voelt zich al jaren alleen. Blijkbaar valt het zijn ouders niet op, maar mij wel. Ik als buitenstaander ontmoette hem omdat hij ooit bij ons in de buurt woonde. Financieel ontbrak het hem aan niets. Liefde was niet te koop. Dat gold zeker voor hem.

Zoals je vaker hoort sloot hij zich aan bij kinderen die het niet zo best met hem voor hadden. Roken, drinken, softdrugs, spijbelen op school. Soms zag hij eruit alsof hij geen cent te makken had. Ik wist wel beter. Hadden zijn ouders soms oogkleppen op. Als ik hem tegen kwam praatte ik met hem. Hij vertelde dat het niet zo goed ging op school. Ik probeerde op hem in te praten om er toch voor te zorgen dat hij zijn diploma zou halen. Hij luisterde aandacht. Soms had ik het gevoel dat ik tegen dovenmansoren praatte. Ik kon maar niet begrijpen dat zijn ouders hem geen aandacht gaven. Hij had geen broer en was dus een einzelgänger.

Op een zekere dag ontmoette ik hem weer en vroeg hoe het met hem ging op de Mavo. Ik moet een jaar over doen zij hij. Ik gaf als antwoord dat hij dat niet als negatief moest zien. ‘Je krijgt namelijk nog een kans om te laten zien dat je het kunt Oscar’ zei ik tegen hem. Je kan het! Echt waar!’

‘Ik zal mijn best doen’ antwoordde hij en vertrok.

Na het schooljaar stond hij onverwachts bij mij op de stoep. ‘Ik heb mijn diploma hoor, zei hij met een glimlach.

‘Ik ben trots op je Oscar en prees hem de hemel in. Je hebt het helemaal zelf gedaan. Wat zeiden je ouders tegen je? Hebben ze je gefeliciteerd.’

‘Niet met deze woorden! antwoordde hij. Ik krijg wel een cadeau van ze. Een paar ski’s.’

Ik gaf geen antwoord en had mijn eigen gedachten. Blijkbaar was het hun manier om hem aandacht te geven in plaats van een aai over zijn bol.

‘Zorg goed voor jezelf’ zei ik alsnog. Hij gaf mij een hand. Na onze verhuizing heb ik hem nooit meer gezien. Het zou het met hem gaan?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s