Nostalgie aan Drenthe

800px-IM000033Schaapskudde_RuinenHet is heel wat jaren geleden, dat ik samen met mijn ouders op vakantie ging  naar Ruinen in Drenthe. Na een behoorlijke rit kwamen wij aan op de Brink in Ruinen. Wij hadden geboekt in Hotel Kuik. Een gastvrij hotel naast een modern gemeentehuis. De Brink was het trefpunt van de dorpsgenoten. Er werd van alles georganiseerd.

Het lange rijden vanuit het Westen naar Drenthe was het zeker waard. Ruinen lag in een landelijke en prachtige omgeving. Eeuwen oude bomen, boerderijen uit een ver verleden, een kerk uit de 14e eeuw en het beeldje van Lammechien, het zusje van Bartje stonden rondom de brink.

Het opgeknapte hotel was van oorsprong van voor de Eerste Wereldoorlog en was voorheen een dorpscafé dat zich later uitbreidde als hotel met een groot terras.

Tijdens onze vakantie zagen wij uitgestrekte heidenvelden en een bosrijke omgeving. Het bezoeken van een schaapsherder met zijn kudde was zeker de moeite waard. Het brinkdorp Ruinen grensde ook aan het Nationaal park ‘Het Dwingelderveld.’

Wij volgden de bekende Bartje-route en kwamen langs korenmolen ‘De Zaandplatte’. In diezelfde week genoten van de pannenkoeken van de Saksische pannenkoekenboerderij ’t Hoes van Hol-An die in 1668 gebouwd is. Vóór 1965 stonden er nog koeien in die boerderij.

Ook een demonstratie van het rogge maaien, dorsen en malen was de moeite waard. Met behulp van zogenaamde zelfbinders werd de rogge gemaaid. Daarna gedorst in een dorskast die werd aangedreven door een tractor. Het zogenaamde kaf van het koren werd hiermee gescheiden. De schone rogge kwam daarna in zakken terecht en werd vermalen tot roggenmeel.

Ook bezochten wij het dorp Orvelte waar een historisch nagemaakt dorp stond compleet met een kaas-, klompen- en een houtzagerij. Ook was er een smederij. In het museumdorp was ook een boerderij die uit 1650 stamde dat op zijn Drents een löss-hoes heette. Eeuwen geleden leefden hier mensen samen met hun dieren in één ruimte.

Een Drentse familie bouwde een boerderij uit 1860 waar stijlkamers waren  ingericht. Zo konden wij zien hoe een rijke boer rond 1880 leefde. Daarentegen was de arbeider arm, werkte in het veen en woonde in plaggenhutten. Drenthe werd welvarend door o.a. het toerisme.

Zesendertig jaar geleden waren wij daar ter plekke. De landelijke omgeving is vandaag de dag niet veel veranderd. Het museumdorp staat er nog, alsook hotel Kuik. Zelfs de bekende pannenkoekenboerderij. De tijd stond even stil, al zijn mijn ouders allang overleden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s