Waar komen heksen vandaan?

8268594-silhouet-van-een-heks-op-haar-flying-bezemsteel-tegen-een-gele-achtergrond

 

 

Heksen kwamen in het midden van de 15e eeuw voor. Ook in midden Duitsland. Met name in het Harz gebied werd Anna Suprang door een rechter schuldig bevonden aan hekserij en duivelsverering. Dit gebeurde op 17 juli 1583 in Wernigerode, een stadje in de Harz. Ze verdween op de brandstapel omdat ze na maanden ondervraagd te zijn geweest en diverse martelingen had ondergaan. Uiteindelijk gaf ze toe dat ze mensen had gekweld met zwarte magie en een pact met de duivel had. Ze had geleerd om gif brouwsels te maken. Als je je in die tijd anders gedroeg dan andere mensen werd je als heks gestigmatiseerd. Tegenover de rechter verdedigde zij zich dat ze door haar kennis van kruidenmengsels ook mensen had geholpen. Voor de rechter woog dit niet op tegen de andere bekentenissen. Volgens de kerk waren heksen gevaarlijk, maar ook voor de maatschappij. Er heerste een ware jacht op heksen, die hoofdzakelijk vrouwen waren.

Volgens de overleveringen heeft ene Johannes Praetorius, die leefde van 1630 tot 1680 geschreven over de Brocken, de hoogste berg van de Harz. In die berg was de verzamelplaats van heksen. De heksenjacht was in de 16e en 17e eeuw op zijn hoogtepunt. In de stad Quedlinburg in de Harz zijn maar liefst 38 processen bekend.

Armen, weduwen en geïsoleerd levende mensen uit de lage sociale klassen werden vaak van hekserij beschuldigd. Vooral in dorpen waren ze veel kwetsbaarder dan in de grote stad.

De hekserij was in Nederland niet zo groot als in andere landen van Europa en liep op z’n eind in de 18e eeuw. Er zijn ongeveer 250 gevallen van heksenverbrandingen bekend. Veel archieven zijn nog niet boven water gekomen. De eerste heksenverbranding vond plaats in Gelderland rond 1500 en de laatst in 1610. De heksenvervolging nam toen af. De grootste heksenverbranding vond plaats in Roermond. Daar werden maar liefst 64 heksen verbrand. Ze werden aangeklaagd voor misgeboorten, het vervloeken van dieren en het houden van heksensabbatten. Dat laatste was in die tijd ten strengste verboden. Ook zijn namen van veroordeelden bewaard gebleven, zoals Tryntjen van Zittaert en haar dochtertje die de hekserij van haar moeder zou hebben geleerd.

Als men nu de streek Harz bezoekt vindt men nu nog als souvenir een heks compleet met bezem. Bij ons zijn ze bijna niet te vinden.

 

Bron: C. Friedrich, historica in Wernigerode/ Ron van Zitteren.

Bron: Plazilla

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s