Duwen

de-illustratie-van-de-pop-artvrouw-38698512

Duwen

 

De zucht die zij liet kwam figuurlijk uit haar tenen, merkte Jan op die naast haar

op een barkruk zat. ‘Pfff, geef mij de zomer maar. Wat een snertweer, zei ze.’

Vrijwel direct stak ze haar hand in haar handtas en pakte haar portemonnee.

‘Het is niet veel meer, maar er kan nog een wijntje vanaf. Barman geef mij maar

een rode wijn?’ zei ze weer.

 

Ze was een mager type. Het model van een aangeklede bezemsteel, zag Jan. De barman

zette de rode wijn voor haar neer en ze nam meteen een fikse slok.

‘Ziezo, dat voelt al wat beter.’

 

‘Ik heet Trudy’ trouwens.

‘Jan is de naam’ antwoorde hij.

 

Ze gaf hem een por en zei: ‘Van de week ben ik toch gevallen?’

Voor mijn deur was de straat opengebroken en moest ik door het rulle zand naar de winkel.

Buiten regende het pijpenstelen en het begon te onweren. Ik ben als de dood voor

onweer en nam van tevoren twee glazen wijn.

Enfin, ik naar buiten en baggerde door het zand. Na het winkelen moest ik weer terug naar

huis.

Toen ik mijn straat inliep, hoorde ik een hevige onweersknal. Ondanks ik niet gelovig ben

bad ik tot de lieve Heer dat ik weer veilig mijn voordeur zou halen. Door de regen kon ik

bijna geen hand voor ogen zien, keek niet uit, struikelde en lag languit in het zand.

Mijn knieën waren geschaafd aan een paar stoeptegels.

Ze nam nog een slok van haar rode wijn. Het glas was bijna leeg zag Jan.

 

‘Wilt u nog wat drinken van mij?’ vroeg hij. Ze knikte en de barman schonk bij.

 

‘Ik zat van top tot teen onder het zand. Het leek wel of iemand mij een duw had gegeven.’

 

Opeens voelde ik dat iemand mij beetpakte. Het bleek een stratenmaker te zijn.

 

‘Voortaan goed uitkijken mevrouwtje. Een gedeelte van de stoep is inmiddels geplaveid.

U had niet door het zand hoeven te lopen’ zei hij.

 

‘Bedankt voor de hulp. Door het slechte weer had ik niet gezien waar ik liep.’

 

‘Heeft u soms niet te diep in het glaasje gekeken?’ mevrouw, antwoorde hij.

 

‘Enigszins verbolgen en met pijnlijke knieën liep ik verder mijn straat in op weg naar mijn

woning.’

 

‘Dat is mij nogal een verhaal Trudy’ zei Jan.

 

‘Zeg dat wel!’ en ze keek weer naar haar volle glas. Proost Jan, op een zonnig weertje.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s