Autohandelaren

langsom-005.jpg

Je hebt zo van die dagen! Dat overkwam Ruud. Dinsdagavond ging hij steevast naar het wijkcentrum. Het was gezellig druk toen hij binnenkwam. Hij was helaas te laat om te klaverjassen. Alle tafels waren bezet op één barkruk na. Drie groepjes met klaverjassers zaten rondom hun tafels. Eén van de klaverjassers was Eddy een autohandelaar. Hij kende hem.

Ruud nam plaats op de lege kruk aan de bar. Wie die anderen waren die naast Eddy zaten wist hij niet. Hij had ze hier nog nooit gezien. Hij ving een gesprek op dat een van de mannen, die schele Tinus werd genoemd, een busje had verkocht aan een klant.

‘Die bus is al een paar keer verkocht en steeds weer bij mij teruggebracht, zei Tinus.

Ruud vond het gesprek maar niets. Die man was een sjoemelaar.

‘Ondanks alles ziet dat kreng er op het oog puik uit, zei een man met een paardenstaart die naast hem zat.’

‘Daarom trapt iedereen er in’ zei de schele.

Leo, die vanavond bardienst had, vroeg aan Ruud of hij iets wilde drinken?’

‘Doe maar een biertje Leo.’

‘Bij elke proefrit moest ik de klanten ophalen’ zei Tinus.

Opeens stond er een man op met rood haar en liep naar de autohandelaren toe.

‘Wat een grote vent zei Ruud tegen Leo. Moet je zijn vuisten zien?’

‘Dat heb ik nou eens goed gehoord, stelletje oplichters. Mensen hun geld aftroggelen en aan hun een auto verkopen die rijp is voor de sloop. Jullie moeten je schamen. Je hebt nog mazzel dat er geen ongelukken zijn gebeurd. Er viel een stilte toen de rooie met zijn vuist een klap op hun tafel gaf. De tafel kraakte en de kaarten vlogen omhoog. ‘Ziezo, jullie kaarten zijn weer geschud.’

Eddy, een zenuwlijder, stond op en wilde de rooie beetpakken. De rooie was zo snel dat Eddy, voordat hij het wist, op zijn stoel werd teruggezet.

Sommige aanwezigen moesten lachen om het voorval. Het was ook zo’n hilarisch gezicht.

De handelaren hielden voorgoed hun mond.

‘Pff, mompelde Leo tegen Ruud, dat loopt met een sisser af.

De rooie ging weer zitten bij zijn maten en ging verder met het spel.

De lol van het klaverjassen was eraf voor de handelaren. Ze stonden op en liepen geruisloos naar buiten.

‘Nog een biertje Ruud?’ vroeg Leo aan hem. Ruud knikte. ‘Zo zie je maar weer: ‘Eerlijk duurt het langst Leo.’

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s