Suiker is een drug

‘Vandaag ga je aan de lijn mam’ zegt mijn dochter op een ochtend tegen mij.

‘Alweer de zoveelste poging in mijn leven na mijn 24e levensjaar zeg ik tegen haar. De jaren daarvoor tot aan mijn prilste jeugd had ik nergens last van bedenk ik mij opeens. Ik was slank, bijna mager te noemen. Toen ik vierentwintig was begon mijn gewicht langzaamaan toe te nemen. Daarnaast had ik zittend werk achter mijn bureau. Veel beweging had ik niet. Het bleef beperkt met het trappenlopen.

‘Wij proberen het voorlopig eerst één week’ mam, zegt ze weer. Suikervrij eten om te zien wat er met je gebeurt, is moeilijker dan ik dacht. Op de verpakkingen die in mijn keukenkast staan lees ik de etiketten. Bij het zoveelste doosje ben ik het zat.

‘Vrijwel overal zit suiker in’ zeg ik weer. Ik ben het zat en leg mijn leesbrilletje op de aanrecht neer. Er is geen doorkomen aan met al die doosjes en pakjes voor mij. Ooit had ik gelezen dat er in producten wel wat suiker zat voor de smaak en houdbaarheid, niet wetende dat er vrijwel overal suiker in verpakkingen zit.

Hoe moet ik nu in hemelsnaam gaan afvallen? vraag ik mijzelf af.

Ik neem een pen en wat papier en schrijf op wat ik zoal dagelijks eet. Vooral de tussendoortjes in de avond. Ik schrijf de koek, drop en chocolade op. Daar wil ik rigorreus vanaf. Ik wil niet specifiek lijnen, maar minderen met suiker. Suiker is een drug. Je raakt er verslaafd aan. Ik kom er al snel achter dat de dikmakers niet in mijn avondeten zit. Jus gebruik ik al jaren nooit voor mijzelf. Ik eet één aardappel en groenten. Ook ben ik geen fan van vlees. Liever eet ik vis. Voor mijn gezin maak ik het vorenstaande wel klaar.

De boosdoener zit bij mij ook in het eten van te veel bruinbrood, suiker in de thee/koffie, jam, koek en snoep.

Van de drie boterhammen bij het ontbijt, mag ik van haar er maar één opeten. Het is in het begin even wennen. Wat voor beleg doe ik er op. Ik ben een fan van allerlei soorten kaas. Helaas zit daar ook zout in en een percentage suiker, hoe gek het ook klinkt. Het is de eerste dag erg wennen om maar één boterham bij het ontbijt te eten en één tijdens de lunch.

‘Ook geen suiker in de thee mam! roept ze naar mij als ze ziet dat ik bijna een klontje in mijn thee wil doen. Ze is terecht streng. Ik ben nu eenmaal een zoetekauw. Om sterke drank geef ik niet. Ik ben het type vrouw niet die in het weekend een glaasje rosé of iets dergelijks drinkt voor de gezelligheid. Gezelligheid zit niet in het drinken van alcohol. Klingklare onzin is het. Je bent gezellig of niet. Ook heb ik gelukkig nooit gerookt. Vooral dat laatste vind ik smerig. Ik ben geen fan van rauwkost en neem dus één stuks fruit.

Helaas houd ik van coca cola. Een en al suiker, ik weet het. Menigeen heeft mij er voor gewaarschuwd. Ik vul voortaan een lege plastic fles met water. Ik kan dan zien of ik per dag wel anderhalve liter water drink. Dan is er nog de koffie. Ik drink er twee op een dag. Niet veel denk je misschien. Twee vind ik genoeg. Koffie geeft mij altijd een verzadigd gevoel. Ik probeer al een tijdje koffie zonder suiker te drinken. Ik ril van de sterke koffiesmaak.

‘Jakkes!’ zeg ik op een avond tegen mijn man als wij gezamenlijk koffie drinken.

‘Je trekt een gezicht als een oorwurm’ zegt hij.

‘Ik kan maar niet aan koffie zonder suiker en melk wennen.’

In zes dagen ben ik 2 kilo kwijt. Het is nog niet veel, maar het begin is er. Het is een struggle of life.

3.1.1Het is weekend. De lastigste twee dagen van de week. Iedereen is gezellig thuis. Waar ik bang voor ben gebeurd. Uit de voorraadkast haalt mijn man een pakje stroopwafels tevoorschijn. Het water loopt in mijn mond. Tandenknarsend laat ik de koek aan mij voorbijgaan en vind mijzelf een hele tante.

Na weken geen patat te hebben gebakken wil onze dochter die zaterdagavond toch friet. Zelf ben ik er niet zo gek op. Ik houd liever van af en toe een pasta- of rijstgerecht. Als de patat klaar is pak ik de ketchup en mayonaise uit de koelkast en lees per toeval achterop het etiket dat er in 1 literfles ketchup gigantisch veel suiker zit, zelfs meer dan in cola. Ik neem een handje met frites voor mijzelf en laat de ketchup en mayonaise staan. Eigenlijk heb ik helemaal geen trek in patat.

De dag erna eten wij nasi met kipfiletblokjes. Op de verpakking staat dat er zelfs in de kipfilet suiker zit. Het suikerprobleem wordt voor mij een obsessie. Eigenlijk heb ik er een hekel aan om alles uitgebreid te controleren op verpakkingen. Ik weet nu onderhand wel dat erin vrijwel alles suiker zit. Dan met mate eten denk ik dan.

Helemaal zonder suiker kan een mens niet, realiseer ik mij. Maar met deze hoeveelheden in de normale levensmiddelen zoals in vleeswaren, brood en dranken etc. is dit ongezond te noemen. Zelfs in wijn zit nog suiker. Ik word er moedeloos van.

‘Toch doorgaan mam’ hamert mijn dochter als ze mijn beklag aanhoort.

‘Het eeuwige gevecht tegen de kilo’s’ zeg ik tegen haar. Ze knikt.

De dagen verstrijken. Ik eet nu anders. Vooral met mate en dat geldt voor alles. Langzamerhand zakt mijn gewicht. Ik heb nog een lange weg te gaan. Het steevast controleren wat er op etiketten staat aan suiker doe ik niet meer. Ik word er nerveus van. Als ik twijfel eet ik het niet. Vooral de tussendoortjes laat ik nu staan. Geen extra brood, tussendoortjes, cola, koekje bij de koffie/thee. Op een dag probeer ik een fles water weg te werken. Na een tijdje ben ik het zat en wil een glas sinaasappelsap. Automatisch kijk ik weer op het etiket. Ik lees: 5 klontjes suiker per pak. Eén klein glaasje dan.

Mijn man is gek op allerlei toetjes. Daar kan ik gelukkig vanaf blijven. Bomvol suiker zeg ik tegen hem. Hij kan het hebben en ik benijd hem omdat het dik zijn niet in zijn woordenboek voorkomt. Het steeds maar opletten en afwegen brengt mij soms tot wanhoop. Ik zeg dan tegen mijzelf dat het voor het goede doel is.

Eigenlijk ben ik verontwaardigd over de suikerproducenten die te pas en te onpas overal maar suiker in producten doen. Ook zijn de zogenaamde ‘zoetjes’ uit den boze hoorde ik ooit van een diëtiste. Waarom worden die suikerproducenten niet eens aangepakt? vraag ik mij af. Honderd procent suikervrij zal het niet worden. Het is gekkenwerk om alle producten te controleren. Er is zoveel op de markt. Matig eten is nu mijn motto en vooral stoppen met de verborgen suikers die zitten in snoep, koek, gebak etc. Maar koffie zonder suiker, daar zal ik nooit aan kunnen wennen. Dan maar geen koffie.

2 gedachtes over “Suiker is een drug

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s