Gewoon jezelf blijven

 

 

Bij een raampartij in een woonkamer was nog een stoel vrij, zag Erna. Ze was op een verjaardag van haar vriendin Suzan. Naast haar zat een jonge vrouw die zich had voorgesteld als Irene. Twintig minuten lang hoorde ze haar gesprek aan. Er was geen speld tussen te krijgen. Zojuist had ze haar verteld dat ze als manager werkte bij een van de grote banken in de stad. Ze had het erg naar haar zin met haar verantwoordelijke job. Deze vrouw  was het type die zichzelf graag hoorde praten, had ze gemerkt. Ze was het gesprek inmiddels zat. De jarige had het helaas te druk met het serveren van de drank en hapjes. Met haar had ze graag een praatje willen maken.

Net op het moment dat ze op wilde gaan staan om op de lege stoel te gaan zitten, ging onverwachts de deurbel. Er kwam nog een late gast binnen. Ze bedacht zich en nam weer plaats op haar stoel. Suzan stelde de vrouw aan haar gasten voor als Lilian.

‘Ze is een oud collega van mij. Sinds een jaar is ze manager bij een bank. Lilian gaf iedereen een hand. Suzan liep in haar kielzog. Nadat ze bijna iedereen de hand had geschud, stond ze plotseling voor Irene. Ze kende deze vrouw. Dat was een collega.

‘Wat leuk Suzan dat je mijn collega Irene hebt uitgenodigd. Ze is onze koffiejuffrouw. Ik wist niet dat jullie elkaar kende? zei ze tegen haar.’

Koffiejuffrouw! ging het door Erna haar hoofd heen. Irene had  zojuist toch verteld dat ze manager was?

Irene, die de manager meteen herkende, kreeg direct een rood hoofd, zag Erna. Ze wipte ongemakkelijk op haar stoel en vrijwel direct stond ze op. Iets onverstaanbaars mompelde ze tegen Suzan en liep rechtstreeks, zonder gedag te zeggen, de hal in. Een verbaasde Lilian, Suzan en gasten achterlatend.

‘Mijn naam is Erna!’ zei ze tegen de nog verbaasd kijkende vrouw.

‘Sorry Erna! Ik begrijp van deze situatie werkelijk niets. Ontmoet ik hier een collega, die meteen aanstalten maakt om weg te gaan. Heb ik misschien iets verkeerds gezegd tegen haar?’  

‘Ik denk dat ik de reden wel weet’ gaf Erna als antwoord. Suzan bleef staan en luisterde mee wat haar vriendin te vertellen had.

Die Irene geneerde zich vanwege haar verhaal dat ze mij zojuist heeft verteld. Ze stelde zich voor als een manager van de bank en  wist zich geen raad, toen ze merkte dat de echte manager was uitgenodigd en onverwachts voor haar neus stond.’

‘Zo zie je maar weer’ zei Suzan. Als je jezelf niet blijft, loop je vroeg of laat tegen de lamp.’

Nadat Erna haar verhaal had verteld aan de gasten van Suzan, gaf Lilian haar alsnog een hand. Ze nam plaats op de stoel waar even daarvoor Irene had gezeten. Ze raakten samen met elkaar in gesprek. Over Irene werd die avond nog volop gesproken. Toen Erna die avond naar huis ging hoopte ze dat Irene hopelijk haar lesje had geleerd.

 

 

 

4 gedachtes over “Gewoon jezelf blijven

  1. goed verhaal Gemma. Kort en gestoken schrijfstijl 🙂 prima zo. En eh ja hoogmoed komt altijd voor de val dat blijkt weer. Blijf jezelf er zijn al zoveel anderen !!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s