Inbraak

 

 

‘Ik ben mijn sieraden kwijt! vertelde ik beduusd aan mijn ouders en heb alleen mijn doos nog. Een gouden ringetje met een robijn die ik ooit van oma kreeg is weg, een gouden hanger met ketting, broches en mijn zilveren bedelarmband met verschillende bedels.’

‘Volgens de politie waren het kruimeldieven. De antieke spullen van mevrouw beneden hebben ze laten staan’ gaf mijn moeder als antwoord.

‘Wij werden gewaarschuwd door de werkster van je hospita, zei mijn vader. Toen wij kwamen kijken mochten wij niets aanraken van de recherche. Het was een complete chaos. Door de hele villa lagen allerlei spullen, openstaande en opengebroken kasten en kapot gestoken schilderijen van mevrouw. Je was net een paar dagen op vakantie in Spanje, zei hij weer.’

‘Hoe zijn die kruimeldieven eigenlijk binnengekomen?’ vroeg ik.

‘Via de achterzijde. Ze hebben met een breekijzer de openslaande deuren geforceerd en zijn naar binnen gegaan’ gaf mijn moeder als antwoord.

‘Nu ziet alles er keurig uit als ik om mij heen kijk. Geen spoor te zien van een inbraak. Mijn kasten zijn gelukkig niet beschadigd.’

‘Nadat de recherche weg was hebben we alles opgeruimd samen met de werkster van je hospita. Je hebt geluk gehad dat je moderne kasten hebt. Mevrouw heeft antieke kasten staan, waarvan ze de sleutels had opgeborgen. Ze hebben toen de mooie kasten opengebroken en spullen meegenomen, waaronder antiek porselein en andere zaken.’

‘Enkel het idee al dat er vreemde lui in het huis hebben rondgelopen’ mompelde ik.

Diezelfde middag – in het bijzijn van mijn ouders – arriveerde er een rechercheur van mijn verzekeringsmaatschappij. De man ging niet over een nacht ijs en bestookte mij met allerlei vragen. Hij had zo’n indringende blik, dat ik het gevoel kreeg dat hij dwars door mij heen keek. Omdat ik kon aantonen dat ik in de week van de inbraak op vakantie was, werd hij wat milder. Kort na dit gesprek keerde de verzekeringsmaatschappij een luttel bedrag uit, ver onder de waarde van de gestolen spullen. De sieraden waren geschenken geweest, waardoor ik vanzelfsprekend geen aankoopbonnen kon aantonen.

Nooit zij mijn sieraden teruggevonden en zijn de daders niet gepakt. Mijn hospita had meer geluk. Enkele van haar antieke spullen werden in een naburige struik teruggevonden.

Dieven realiseren zich niet dat er aan persoonlijke zaken soms herinneringen kleven, die voor iemand vaak meer waarde hebben dan de gestolen goederen. Dat gold toen ook voor mij.

 

 

6 reacties op ‘Inbraak

  1. Bij mijn kapster is ingebroken laatst. Ze heeft een dochtertje van 5 maanden. Doordat de dieven de computer hebben meegenomen is ze alle babyfoto’s van vlak na de geboorte kwijt. Ze had nl. geen back-up gemaakt. Is dat niet erg?

  2. Ik heb mijn waardevolle spullen nu met synthetisch DNA gemerkt.
    Op mijn deuren en ramen is dat met stickers duidelijk aangegeven.

    Een keer eerder is mijn huis overhoop en leeg gehaald.
    Wat een misere geeft dat.

    Ik wens jou nu en in de toekomst meer geluk !!!

    Vriendelijke groet,

  3. Met synthetisch DNA zijn je waardevolle spullen gemerkt en eerder terug te krijgen.
    Of het de inbrekers op een afstand houdt?

    Ik hoop dat de stickers op mijn deuren en ramen al maken dat een inbreker doorloopt.

    Vriendelijke groet,

    1. Helaas speelde mij verhaal over de inbraak af rond de jaren ’70. DNA was bij mijn eten (nog) niet aan de orde. Bedankt voor je tip.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s