Kan ik u ergens mee helpen?

 

 

Hoe vaak wordt deze vraag aan een klant gesteld. Of: ‘Kan ik u ergens mee van dienst zijn?’ Het zijn de geijkte beleefdheidsvormen. Natuurlijk moeten wij deze kreten in ere houden. Soms wordt men overladen met allerlei vragen en ongevraagd advies in winkels.

Zo paste ik ooit een tuniek bij een kledingboetiek. Op het moment dat ik een mooie tuniek uit het rek haalde, kwam de eigenaresse naar mij toe gelopen. ‘U heeft smaak mevrouw, zei ze. Prachtig die kobaltblauwe kleur. Ik heb trouwens ook nog andere kleuren hoor! Kijkt u eerst maar eens rustig.’

‘Rustig! vroeg ik mij af. Ik krijg niet eens de kans om – de door mij uitgekozen tuniek – te bekijken, laat staan om deze te passen. Voordat ik haar antwoord kon geven, kwam ze even later ongevraagd met de andere gekleurde tunieken aangelopen.’

‘Hoe vind u deze? En die mevrouw met al die kleurtjes?’

Echt niet, dacht ik bij mezelf. Ik wil niet als een wandelende kerstboom door het leven gaan. Waarom laat ze mij nou niet even met rust.

Blijkbaar raadde ze mijn gedachten, waarop ze zei: ‘U kunt misschien eerst zelf even kijken waar u naar op zoek bent.’

Mijn keus was op de kobalt blauwe tuniek gevallen en liet deze nog even in de paskamer hangen. Ik ging nog op zoek naar een vlot jurkje en stapte de paskamer uit.

Ik stond te kijken in een rek waar wat leuke modellen hingen, toen ik de vrouw weer zag aankomen lopen.

‘Zoekt u nog iets speciaals? Kan ik u nog ergens mee van dienst zijn?

‘Tja, wat moet ik hierop als antwoord geven? Wat is iets speciaals? Het jurkje waar ik naar op zoek ben is niet geschikt voor een gala-avond of zo. Gewoon een vlot jurkje, zonder poespas.’

Ik had even genoeg van al deze bemoeienissen. Zonder iets te zeggen liep ik naar de paskamer toe, nam de tuniek mee en liep naar de kassa met de eigenaresse in mijn kielzog.

‘U hebt toch gekozen voor de kobalt blauwe tuniek mevrouw, zie ik? De eerste keuze is toch de beste, vind u niet? zei ze alsnog tijdens het afrekenen.

Een ding wist ik zeker toen ik naar de uitgang liep. Hier kom ik nooit meer!

Het was al laat en ik moest nog naar de supermarkt. Bij de kassa stond een oudere heer voor mij. De man had zojuist zijn boodschappen op de loopband gezet. Hij wilde zijn rollator vooruit duwen om te gaan betalen bij de pinautomaat. De rollator blokkeerde.

‘Kan ik u ergens mee van dienst zijn mijnheer, vroeg de kassière?

Waar had ik vandaag die vraag al eerder gehoord?

‘Jazeker, hoorde ik de man zeggen. ‘Mijn rollator rijdt niet meer.’

Het meisje kwam achter haar kassa vandaan en zei:

‘Staat hij misschien op de rem?’

‘Verdraaid, dat is het. Dank je wel.’

‘Dan heb ik u toch een dienst bewezen, glimlachte ze.

Nu moest ik ook glimlachen en bij het naar buiten gaan van de supermarkt, dacht ik: Er blijven altijd beleefdheidsvormen circuleren, soms tegen wil en dank.

 

4 reacties op ‘Kan ik u ergens mee helpen?

  1. Een mooi straatbeeld schets je daar Gemma. Ik geniet altijd van de wereld om me heen, soms met een lach, soms met een traan. Jij maakt er een mooi verhaal van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s