De luisterstand

‘Daar heb je haar weer, die ‘praatgrage’ buurvrouw’ mompelt Thea.

Ze komt haar tegemoet. Wat moet ze nu doen? Zonder zich te bedenken loopt ze een dichtstbijzijnde winkel binnen met stellages die vol staan met dierbenodigdheden. Eigenlijk heeft ze hier niets te zoeken, het is een vlucht om buurvrouw Annie te ontlopen. Ze loopt voorbij de eerste stellage, draait zich om en ziet dat Annie door het etalageraam naar binnen gluurt. Heeft ze haar soms gezien vraagt ze zich af? Opeens ziet ze dat ze de winkel binnenkomt.

Ze wil haar niet zien en loopt naar een verkoper toe die bezig is met de verzorging van zijn vogels. Plotseling staat ze voor hem. Door haar onverwachte aankomst schrikt hij, ziet ze. De man stamelt en vraagt: ’kan ik u misschien ergens mee helpen mevrouw?’

‘Doet u mij maar een parkiet!’

Hij schiet in de lach, om haar grappige antwoord. Ze kijkt nogmaals om haar heen en ziet dat Annie in haar nabijheid is. Ze heeft geen zin om met haar te praten en al haar onzinnige verhalen aan te horen. Haar roddels is ze meer dan zat. Onderweg naar de buurtsuper kreeg ze haar in het vizier. Nu heeft ze een dilemma, waar moet ze nu heen nu ze in aantocht is. De verkoper staat haar nu in de weg en aan de rechterzijde van het gangpad staan diverse dierenartikelen. Links van het gangpad kan ze elk moment passeren.

‘Welke kleur parkiet zoekt u eigenlijk mevrouw? onderbreekt de verkoper haar gedachten.

‘Alvorens ik een parkiet koop heb ik eerst nog een vogelkooi nodig mijnheer.’

‘Natuurlijk mevrouw, loopt u maar met mij mee?’

Vrijwel direct loopt ze achter de man aan het linker gangpad in en botst bijna tegen Annie op.

Oh nee, denkt ze, daar zal je het hebben!

Hun blikken treffen elkaar en Annie zegt: ‘Hallo Thea, wat een toeval dat ik je tref in de dierenwinkel. Ben je soms op zoek naar een huisdier?’

Ze voelt een irritatie bij haar opkomen en zegt: ‘je bent wel erg nieuwsgierig. De verkoper is voor mij op zoek naar een vogelkooi.’

Oeps, wat heeft ze nou tegen haar gezegd. Ze maakt direct aanstalten om de verkoper achterna te lopen.

‘Wat leuk Thea, zal ik met je meelopen?’

‘Eh, nee Annie, dat hoeft niet!’

Ze loopt weg en Annie volgt haar.

Bij de verkoper aangekomen vertelt hij haar dat een kooi met horizontale spijlen het beste is voor een parkiet omdat de vogel van klimmen houdt.

‘Dat klopt Thea, zegt Annie, die inmiddels ook bij de verkoper is gearriveerd.

‘Hoort deze mevrouw bij u? vraagt de verbaasde verkoper.

‘Nee mijnheer, deze vrouw is toevallig mijn buurvrouw. Wij kwamen elkaar toevallig tegen.’

‘Weet je dat ik vroeger ook een parkiet heb gehad, ratelt Annie door. Op een dag lag hij dood in zijn kooi.’

Ze is het gekwebbel van Annie zat en valt haar direct in de reden: ‘Ik heb genoeg van al jou ‘prietpraat’ Annie.  Waar bemoei jij je eigenlijk mee?’

Ze ziet dat ze haar verschrikt aankijkt. Meteen loopt ze richting de uitgang van de winkel.

‘Ziezo, die ben ik kwijt, mompelt ze.

‘Zei u iets mevrouw?’ vraagt de verkoper alsnog.

‘Eerlijk gezegd zie ik van de aankoop af, mijnheer!’

Zijn mond valt open van verbazing.  Hij plaatst de vogelkooi terug in de stellage. Ze voelt zich ongemakkelijk in deze situatie en loopt zo snel als mogelijk de dierenwinkel uit, een verbaasde verkoper achter zich latend.

Ziet ze het nu goed! Daar staat Annie nog steeds voor de dierenwinkel. Snel passeert ze haar. Stel je voor dat ze haar weer lastig valt met al haar vragen. Tijd voor de buurtsuper heeft ze niet meer. Ze gaat ze eindelijk huiswaarts.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s