K(r)amperen

Jaren geleden kochten Addy en Carmen voor 1500 gulden een tweedehands stacaravan met toebehoren. Met enig bezwaar had hij het ding aangeschaft. Zijn vrouw had zich laten overhalen door een vriendin die op dezelfde camping stond. Kamperen leek hem helemaal niets. ‘Elke vakantie kom je er vermoeid vandaan Addy, had zijn goede vriend Lex tegen hem gezegd. Weet waar je aan begint!’

Hij had zijn raad in de wind geslagen en had tijdens de zomervakantie de stacaravan opgehaald. Alles deed hij voor zijn lieve Carmen.

De eerste vakantiedag begon al goed zag hij. Het regende die dag pijpenstelen. Bij aankomst op de camping moesten alle spullen uit hun auto naar de stacaravan worden gebracht. Door de stromende regen sjouwden ze alles naar binnen. Ook moesten de bedden nog worden opgemaakt. Dat laatste was een klusje voor zijn vrouw had hij bedacht. Dat deed hij thuis ook niet. Bij binnenkomst rook de stacaravan muf. Dat kon ook niet anders. Hij had één jaar te koop gestaan in een boerenschuur.

Carmen deed één van de ramen open. De muffe lucht verdween maar niet. Twee dagen lang bleef het maar regenen. Hij kon bijna niets doen. Af en toe liep hij op een draf naar de campingwinkel om boodschappen te gaan doen. Ondanks het kacheltje aan was, bleef het maar klam in de stacaravan. Had hij nou maar niet naar zijn vrouw geluisterd om de stacaravan te kopen. Carmen had blijkbaar minder moeite met het weer. Ze was met haar paraplu gaan wandelen naar haar vriendin die al een week eerder met haar man op de camping stonden.

Hij stond op van de gebloemde bank en liep naar het keukentje. In de waterkoker tapte hij wat water voor de thee. Hij keek door het raam naar buiten. Het zeil van het dak van de voortent was doorgezakt en belemmerde zijn uitzicht. Dat kwam natuurlijk door de hoeveelheid regen die was gevallen.

Uit een smalle kast pakte hij een bezem, ging naar buiten en prikte voorzichtig met de steel van de bezem in het zeil. Een behoorlijke plas water kwam naar beneden zeilen. Hij deed weer een tweede poging. Ook dat lukte. Nu de linkerkant nog, mompelde hij. Hij duwde met de steel het zeil omhoog. Plotseling schoot het zeil los en gutste het water over zijn hoofd. Drijfnat stond hij op de natte grasmat. Hij deed de deur open en pakte een hand- en theedoek die naast het keukenblok hingen. Hij legde dit op de vloer neer en stapte naar binnen. Het was een noodvoorziening. De vloer zou anders drijfnat worden. In de smalle doucheruimte kleedde hij zich uit en legde zijn natte kleding in de douchecabine neer. Hij wikkelde een badhanddoek om zijn lijf, die hij uit een bovenkastje had gehaald.

Waar bleef Carmen nou toch? vroeg hij zich af. Hij stapte de slaapkamer binnen.

Bij binnenkomst zag Carmen de vochtige keukendoeken op de vloer liggen. Wat was er gebeurd? vroeg ze zich af.

‘Ik ben in de slaapkamer Carmen, zij hij tegen haar toen hij hoorde dat ze was gearriveerd. Er is een ongelukje gebeurd met het zeil van de voortent. Ik was drijfnat en heb mijn kleding in de douchecabine gelegd. Ik ben mij aan het omkleden.’

‘Bij het zien van alle natte spullen zakte de moed haar in de schoenen. Zojuist had ze het gezellig gehad met haar vriendin Thea. Nu moest ze alle natte troep opruimen. Ook had ze gezien dat het zeil als een natte vatendoek langs de stacaravan hing.

Aan het einde van de week brak de zon eindelijk door. Hij zag dat Carmen naar buiten ging en het metalen voetenbankje afstapte.

‘Help Addy, riep ze. Ik stap zojuist op een colonne mieren. Jakkes!’

‘Je wilt toch zo graag kamperen meid, dan moet je alle ongedierte maar voor lief nemen.’

Na het weekend was hij het zat.

‘Het lijkt hier wel een werkkamp Carmen. Ik kom niet aan mijn rust toe. Zelfs de grasmat moest nog worden gemaaid.’

Aan zijn gezicht kon Carmen zien dat haar man het meende. Eerlijk gezegd was het hele campinggebeuren haar ook tegengevallen.

Na gezamenlijk beraad besloten ze de stacaravan te koop te zetten.

Bij thuiskomst brachten ze de stacaravan weer naar de boerenschuur en verkochten ze hem voor het luttele bedrag va 600 gulden.

‘Hoe was de vakantie Addy, vroeg zijn vriend Lex aan hem, toen hij hem na een maand weer ontmoette.

‘De vakantie was een grote fiasco man! Het was geen kamperen meer, maar kramperen.’

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s