Oude(jaars)bollen

 

Teun liep met zijn boodschappentas op weg naar huis. Net op het moment dat hij zijn voordeur wilde openen, stapte zijn buurvrouw Iris naar buiten.

‘Dat is een toevalstreffer Iris, zei Teun tegen haar. Ik wilde je namelijk wat vragen.’

‘Vertel het mij nu maar Teun?’ antwoordde ze.

‘Vandaag is het de laatste dag van het jaar. Agatha bakt net als voorgaande jaren oliebollen. Zouden jullie het gezellig vinden om oudejaarsavond bij ons te vieren?’

‘Reken maar op ons Teun. De oliebollen van Agatha zijn voortreffelijk. Dat weten wij nog van voorgaande jaren. Ik bak zo dadelijk wat appelbeignets.’

‘Tot vanavond Iris!’

Hij stapte zijn huis binnen en zetten de boodschappentas op de keukentafel neer. ‘Zal ik je helpen met de boodschappen Teun?’ vroeg Agatha vanuit de woonkamer.

‘Het lukt wel vrouw. Vanmiddag heb jij het druk met het bakken van de oliebollen. Ik heb Iris en Jan gevraagd om vanavond te komen.’

Alle boodschappen zette hij op een plank neer in de keukenkast. Er stond nog een restant Brinta in een plastic voorraaddoos zag hij. Wegdoen deed hij liever niet. Dat was zonde. Het nieuwe pak Brinta, dat hij had gekocht was teveel om daarbij te doen. Eerst moest hij het oude restant kwijt. Waar moest hij het laten? Alle voorraadbussen waren namelijk vol. Hij keek in de rondte en zag op de aanrecht de keukenmachine staan. Hij deed de Brinta tijdelijk in de beslagkom.

Door al dat geslenter in de supermarkt was hij moe geworden.

‘Ik heb alle ingrediënten voor de oliebollen voor je gehaald Agatha, zei hij tegen haar. Alles staat in de keukenkast. Het was zo druk in de stad. Vooral bij de bakker stonden de mensen in de rij.’

‘Wat ben ik blij dat ik de oliebollen elk jaar zelf bak Teun?’

‘Jij bent de beste oliebollenbakker! volgens onze buurvrouw.

Ze moest glimlachen.

Ik denk dat ik even een dutje ga doen boven op bed. ‘Doe dat man, dan kan ik in alle rust de oliebollen bakken.’

Nadat Teun naar boven was gegaan, liep ze naar de keuken. Ze had al wat voorwerk gedaan. Het ei en de melk waren al op kamertemperatuur. Uit de voorraadkast pakte ze de bloem, gist, suiker, kaneel en een mespuntje zout. Ze deed alles in de beslagkom die op het apparaat stond. Ook de krenten, rozijnen en de stukjes sukade. Ze drukte de knop om het apparaat te starten. Daarna plaatste ze de frituurpan op de aanrecht met de frituurolie. Uit de keukenla nam ze een ijsbolletjestang. Dat werkte het beste vond ze. Nadat de keukenmachine klaar was pakte ze de beslagkom en legde er een stuk plastic folie overheen. Het oliebollenbeslag moest nu nog één uur rijzen.

Het was al wat later in de middag. Teun lag nog steeds te slapen. Ze liet het maar zo. De buren zouden rond 20.00 uur komen had ze van hem gehoord.

Het beslag was nu klaar. Ze deed de frituurolie in de frituurpan. Van de beslagkom haalde ze het plastic af. Het beslag was mooi gerezen, maar zag er wel wat dikker uit dan normaal. Ze begreep er niets van. De frituurolie was nu heet. Ze dompelde de ijsbolletjestang in de hete olie en schepte uit het gerezen beslag een aantal bolletjes en liet het beslag zakken in de olie. Ze zagen er na een paar minuten goudgeel uit. Met een schuimspaan legde ze de oliebollen in een met keukenpapier bekleedde vergiet om ze uit te laten lekken.

Daarna legde ze de oliebollen neer in een ovale schaal. Ze bestrooide ze met poedersuiker. Nu moest ze de keuken nog opruimen. Alles rook naar de frituurolie alsook haar kleding en haar haren. Het was nu tijd om in bad te gaan.

Het was rond 20.00 uur toen de deurbel ging. Zoals afgesproken stonden Jan en Iris op de stoep.

‘Alsjeblieft Agatha! zei Iris. Een doos zelfgebakken appelbeignets.’

‘Kom gauw binnen en neem plaats. Teun schonk de koffie in en Agatha serveerde eerst de oliebollen. Iris pakte een oliebol en een servet. Ze zien er mooi uit Agatha en ze nam een hap. Wat een vreemde smaak, dacht ze. Het was een dikke brei waar ze in hapte in plaats van een smeuïge oliebol. Ze hield haar servet bij haar mond en spuugde de eerste hap uit.

Agatha keek Iris verbaast aan en zei: ‘Smaakt hij niet?’

Wat moest ze tegen haar zeggen. Dat de oliebol een andere smaak had dan dat ze had verwacht.

Gelijktijdig hadden Jan en Teun ook een hap genomen van de oliebol.

‘Jakkes, zei Jan eerlijk. Wat is dat voor een oliebol Agatha. Ik proef een dikke brei met een vreemde smaak.’

Agatha was met stomheid geslagen. ‘Ik vond het beslag ook al zo dik, antwoordde ze.’

‘Ik denk dat ik het weet, zei Teun. Het is allemaal mijn schuld en hij vertelde hun over het restant Brinta dat hij wilde bewaren. Hij had de Brinta in de beslagkom gestrooid omdat alle voorraaddozen in de keukenkast vol zaten. Na mijn middagslaapje heb ik er niet meer aan gedacht om een alternatief te zoeken op de Brinta op te bergen.’

‘Verdraaid nog aan toe man! Had mij even geroepen? Nu is al mijn werk voor niets geweest. Mijn oliebollen zijn inderdaad niet om te eten.’

‘Gelukkig hebben de appelbeignets nog.’ antwoordde Iris.

Ondanks alles werd het toch een gezellige avond.

Om 24.00 uur proosten ze allen met champagne die Teun voor deze gelegenheid had gehaald.

‘De Oudejaars bollen zijn nu verleden tijd Agatha. In dit Nieuwe jaar eten wij aan het eind van het jaar weer jouw vertrouwde oliebollen.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s