De kater

André was in een jubelstemming. Zo dadelijk zou hij de vrouw ontmoette waarmee hij avonden mee had gepraat. Ze hadden gezamenlijke interesses. Ook had ze een prettige stem vond hij. Zelfs tijdens de nacht hadden ze contact met elkaar via Msn. Hij fantaseerde hoe ze er uit kon zien. Een foto had hij tot heden niet gezien. Ik doe morgen iets roods aan zei ze tegen hem. Die kleur staat het beste bij mijn blonde haar. Wij zien elkaar morgen André en ze hing op.

Die ochtend realiseerde hij zich opeens dat hij haar naam niet wist. Ze hadden zoveel te vertellen, dat hij helemaal vergeten was om dit aan haar te vragen. Gelukkig had ze hem verteld hoe ze er uit zag. Hij had met haar afgesproken in de buurt van zijn studentenwoning. Hij plaatste zijn fiets tegen de gevel en stapte een hamburgerketen binnen. Bij binnenkomst passeerde er een meisje van zijn leeftijd met lang blond haar, die op punt stond om het restaurant te verlaten. Hij hield de deur voor haar open. Ze bedankte hem. Ze droeg een rood T-shirt met daarover heen een leren jasje. Ondanks ze een lief gezicht had, keek ze verontwaardigd. Hij keek haar nog na. Zij zou zijn type kunnen zijn.

Lisette zat te wachten in het midden van het restaurant. Ze keek op haar horloge. Waar bleef die man toch waarmee ze had afgesproken? Hij had er al moeten zijn. Een lok van haar blonde haar bungelde voor haar gezicht. Ze had de haarlok al verscheidene keren met een haarspeldje vastgezet. Nu liet ze het maar zo. Ze zag een donkerharige jongeman in het restaurant staan. Ondanks het druk was viel hij op. Hij keek maar in de rondte. Opeens kruiste hun blikken elkaar.  Hij kwam naar haar toegelopen. Het was een mager type met een blonde paardenstaart. Ondanks ze er vlot uitzag, was ze niet zijn leeftijd, zag hij. Ze leek ouder. Wat vreemd. Zou hij zich zo vergist hebben. Bij haar tafel aangekomen gaf hij haar een hand en zei: zoals afgesproken heb je inderdaad iets roods aangetrokken.

‘Dat had ik ook met je afgesproken!’ antwoordde ze. Haar stem klonk vreemd. Het was een andere stem dan die hij kende. Deze vrouw had een schelle stem en stelde zich voor als Lisette. In alle consternatie vergat hij zich aan haar voor te stellen en bleef staan.

‘Wil je iets van mij drinken?’ vroeg hij ietwat nerveus.

‘Koffie graag!’ antwoordde ze.

Hij liep weg en ze keek hem na. Deze jongeman was een paar jaar jonger dan zij. Of het  leek zo. Hij was leuk om te zien. Gitzwart haar had hij en een normaal postuur. Haar vriendin had haar gekoppeld aan een vrijgezelle neef die volslank was en donker haar had. In eerste instantie had ze die neef willen ontmoeten, maar haar vriendin had dit afgewezen. Zo’n ontmoeting moet spontaan gaan Lisette, had ze tegen haar gezegd. In het dagelijkse leven gebeurt dit ook. Laat het maar op je af komen.

Hij liep terug met twee koffie op een dienblad. Hij volgde haar met zijn ogen. Ze was knap om te zien. Toch stoorde het hem dat ze ouder leek. Maar het ergste was haar schelle stem. Zou ze soms een grapje met hem uithalen? vroeg hij zich af.

Bij aankomst bij hun tafeltje zette hij het dienblad neer. Even viel er een stilte tussen hen. Opeens begon ze te praten. Op de vragen die hij aan haar stelde kreeg hij een ander antwoord dan dat hij had verwacht. Ze studeerde niet meer, woonde niet meer bij haar ouder thuis en had een volledige baan. Verbaasd had hij haar aangehoord. De vrouw met wie hij al tijden via Msn had gesproken gaf andere antwoorden. Hij begreep er niets meer van.

‘Hoe heet je eigenlijk?

‘Dat heb ik je al gezegd! Lisette.’

‘Oh, ja, Lisette, nu wist hij het weer.

‘Hoe heet jij eigenlijk? Tot heden heb je je nog niet voorgesteld.’

‘Sorry! Mijn naam is André!’

‘André!’ Dit is een misverstand. Ik verwacht een zekere Jaap.’

Ongeloofwaardig keken ze elkaar een paar seconde aan.

‘Maar waar is de vrouw dan met wie ik heb afgesproken om 10.30 uur?’ Hij keek op zijn horloge en zag dat hij geen horloge droeg.

‘Je bent te laat André. Hoe zag die vrouw er eigenlijk uit?’

‘Ze zou iets roods aantrekken hadden wij met elkaar afgesproken. Net als u   heeft ze lang blond haar.’

‘Voordat je binnen kwam zat hier een jonge vrouw met lang blond haar. Ze had een rood T-shirt aan met een zwart leren jasje.’

‘Wat een sufferd ben ik. Een half uur geleden passeerde een meisje die aan de  beschrijving voldeed. Ik vond haar meteen al leuk.’

‘Dan hebben wij samen een probleem!’ zei ze weer met haar schelle stem.

‘Ik verwacht namelijk een zekere Jaap. Blijkbaar is hij geen man van de klok. Ik zit ook al even te wachten op hem.’

‘Het spijt mij dat ik u heb lastig gevallen zei hij tegen haar. Het is wel hilarisch zo’n ontmoeting, moet ik zeggen Lisette. Toch hoop ik dat het voor ons beiden alsnog goedkomt en hij stond op.’

‘Dat hoop ik ook André! En ze gaf hem een hand.’

Bij het naar buiten gaan stapte er een volslanke man uit een auto met een bos rozen in zijn hand. Hij had nogal haast zag hij.

‘Ongetwijfeld zou dit die Jaap kunnen zijn waarop Lisette zat te wachten.

Snel reed hij op zijn fiets weer naar zijn studentenkamer. Pakte zijn Gsm en  belde het meisje op met wie hij al een tijdje via Msn contact had. In eerste instantie reageerde ze teleurgesteld aan de telefoon en zei: ‘Ik dacht dat je onze afspraak was vergeten?’

Hij legde haar uit dat hij zich had vergist in de tijd en van de wonderlijke ontmoeting met Lisette die ook op haar date zat te wachten. Ze had namelijk een rood kledingstuk aan. Eén ding viel mij van haar tegen. Haar schelle stem. Ik kreeg er zere oren van.’

Samen moesten ze om het voorval lachen.

‘Toch zou ik je op korte termijn alsnog willen ontmoeten André?’ vroeg ze aan hem.

‘Ik heb het geluk gehad dat ik jou heb ontmoet. Ik hield zelfs de deur nog voor je open en je zei nog: bedankt tegen mij.’

‘Was jij dan die leuke jongen die binnenkwam? In die fractie van een seconde viel je mij al op, zei ze.’

‘Aanstaande zaterdag kom ik je thuis ophalen, om vergissing te voorkomen.’

Maar eerst wil ik je volledige naam weten. Tot heden weet ik die nog niet? Soms ben ik zo chaotisch!’

‘Iris, antwoordde ze. Iris Hoogland.’ Tot zaterdag dan André.

Hij was toe aan een drankje. Uit de koelkast pakte hij een biertje en schonk het in een glas.

‘Proost André!’ zei hij tegen zichzelf. Nog even mijn kater van vanochtend wegspoelen.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s