Ik hou niet op fotopapier

Mijn vriendin heeft een fototoestel gekocht. Daar ben ik lekker mee. Ze maakt graag foto’s. Ook maakt ze regelmatig een selfie. Ik word er gek van. Nu ben ik steeds de sigaar Mark, zei Ronald tegen hem.

‘Ach man, waarschijnlijk is het van tijdelijke aard. Je weet toch hoe vrouwen zijn! Vaak is het een gril.’

‘Nou bij haar niet hoor! Ik houd mijn hart vast! Ze blijft maar knippen met dat ding. Soms loopt ze achter mij aan en vraagt: Ronald, wil je hier even gaan staan? Ja daar, naast de Rododendron? Die staat zo mooi in bloei.’

‘In het begin vond ik het wel leuk. Maar nu heb ik het helemaal gehad. Ik word er mesjogge van. Ik ben blij dat onze dochter mij vaak redt.’

‘Maak je niet druk Ronald? Het gaat vanzelf over.’

‘Ik denk dat ik dat apparaat maar eens voorzichtig uit mijn handen laat vallen als ze weer eens aan mij vraagt om een foto van haar te maken.’

‘Volgens mij krijg je momenteel te weinig aandacht van haar, denk ik zo.’

‘Welnee joh, alhoewel, je kan weleens gelijk hebben Mark. Ik heb voor ons samen een vakantie geboekt naar Griekenland. Wedden dat ze dat kreng weer meeneemt?’

‘Je moet slim zijn Ronald en tijdig het fototoestel uit haar koffer halen.’

‘Dat is een goeie man! Die tip neem ik mee vriend.’

 

Twee dagen later vertrokken wij naar Rhodos. Toen mijn vriendin Lilian even niet keek heb ik haar fototoestel uit haar koffer verwijderd en deze snel in de achterbak gezet van onze auto.

‘Ik ben blij dat ik mijn nieuwe fototoestel heb meegenomen Ronald?’ zei ze toen wij zojuist hadden plaatsgenomen in het vliegtuig.

‘Jazeker Lilian!’ grijnsde ik. Ze moest eens weten!’

Op onze hotelkamer pakte ze meteen haar koffer uit.

‘Verdorie! Ik zie nergens mijn fototoestel Ronald. Ik weet zeker dat ik hem heb ingepakt. Heb jij hem gezien?’

‘Nee, niet gezien Lilian!’ loog ik.

Ik zag dat ze baalde toen wij eenmaal op het strand waren aangekomen. Ik had zo graag wat mooie foto’s van Griekenland willen maken.’

Wij namen plaats op onze ligbedden. Ze pakte haar GSM uit haar strandtas en belde haar vriendin Lies. Na een praatje vertelde ze aan haar dat ze haar fototoestel had vergeten mee te nemen. Ik weet zeker dat ik het apparaat in mijn koffer heb gedaan. Nu kan ik geen foto’s maken Lies, hoorde ik haar zeggen.’

‘Natuurlijk kun je dat wel Lilian, je hebt toch nog je GSM?’

‘Natuurlijk! Wat dom van mij. Die zou ik bijna vergeten. Ze bedankte haar en hing op.

‘Kom Arnold? Ik wil een foto van je maken bij de zee?’

‘Oh, nee, niet weer Lilian!’ Ik nam een sprong van het ligbed.  Ze liep achter mij aan met haar GSM in de aanslag.

‘Niet doen! ik ben het fotografeer zat!’

‘Ik houd niet op fotopapier, schreeuwde ik tegen haar en dook meteen de zee in.

 

Bij terugkomst naar mijn ligbed, zei ze opeens laconiek: ‘Je staat er goed op hoor Arnold, in vol ornaat. Al is het nu voor de laatste keer.’

Ik slaakte een diepe zucht en liet mij vallen op het ligbed.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s