Onrust in het café

In een plaatselijk bruin café volgen de stamgasten een voetbalwedstrijd op de televisie.

‘Wat een stommeling is die scheidsrechter zeg! Waarom fluit hij nou?’

Koos springt omhoog van zijn stoel en stoot daarbij een glas bier om. Het bier sijpelt over een geruite tafelkleedje dat op tafel ligt.

‘Kijk nou eens Koos! Mijn nieuwe sportschoenen zijn nat. Dat zal mijn vrouw niet leuk vinden, zegt Teun tegen hem.’

‘Sorry man! Hij fluit voor zijn beurt.’

Er klinkt een luid gejoel. De klanten staan gelijktijdig op van hun stoelen en gaan weer zitten.

‘Die scheids fluit alweer! schreeuwt Johan die op een barkruk de wedstrijd volgt. Hij neemt gelijktijdig een slok van zijn bier en verslikt zich. Het bier komt nu zijn neusgaten uit. Onverwachts laat hij een boer.

‘Wat stink jij uit je mond! zegt zijn maat tegen hem. Hij zit naast hem op een andere kruk.

‘Even dimmen Jaap, geeft Johan als antwoord.

Met z’n allen zitten ze gekluisterd aan de buis.

‘We pikken het niet langer meer. Weg met die man! joelen enkele klanten.

Jan slaat met zijn vuist op tafel.

‘Denk je aan mijn inventaris, die moet nog langer meegaan, zegt de kastelein en loopt naar hem toe.

‘Kap nou eens even met dat hikken Johan? Ik krijg er het heen en weer van, zegt zijn maat. Neem nog een slok?’

‘Nou moet hij fluiten en doet dat nu niet, roept Koos. Begrijp jij het Appie?

‘Het is maar een spel hoor Koos! en geeft hem een ferme tik.

‘Zien jullie dat? Die lange op het middenveld schopt Nick tegen zijn schenen, wijst iemand naar de beeldbuis.

Een paar klanten staan weer overeind. Ergens vallen glazen op de planken vloer. De vloer is nat ziet de kastelein.

Na een tijdje is de wedstrijd afgelopen. Na het laatste fluitsignaal gaat iedereen afrekenen. Met veel tumult gaan de klanten naar buiten. Het blijft nog lang onrustig voor de deur van het café.

De kastelein en zijn vrouw Ellen kijken in de rondte. Ze zien een paar omgevallen stoelen, een partij lege glazen. Een natte vloer met stukken glas en wat verfrommelden tafelkleedjes. Pinda’s liggen bezaaid over de tafels.

‘De zoveelste schade Mick van dit jaar.’

‘Nog drie jaar vrouw dan gaan wij met pensioen. Wij sluiten dan het café en vertrekken wij met de noorderzon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s