Sinterklaas en de verdwenen kruidnoten.

Sinterklaas is bijna jarig zei de agendapiet, die elk jaar de agenda bewaakt van Sinterklaas, tegen de andere pieten. Luistervinkpiet antwoord, dat hij heeft gehoord dat Sinterklaas een nieuw kussen nodig heeft voor zijn zetel. Hij heeft al meer dan honderd jaar op het rode kussen gezeten. Vorig jaar op zijn verjaardag sprongen er twee veren door het kussen heen die tegen zijn billen aan kwamen. Dat deed behoorlijk pijn jammerde Sinterklaas. Hij liet van schrik bijna een peuter vallen die op zijn schoot zat. Het kind  begon meteen te huilen.

‘Zal ik jullie nog een geheimpje vertellen? zei luistervinkpiet weer. Sinterklaas heeft al jaren last van aambeien.’

‘Je mag niet over Sinterklaas roddelen luistervinkpiet!’ antwoordde de agendapiet. De andere pieten waren het met hem eens.

‘Waar is de postpiet eigenlijk?’ vroeg de agendapiet weer.

‘Waarschijnlijk de post halen!’ antwoordde de kruidnotenpiet. Het postkantoor had gebeld dat het volstond met allerlei pakjes. Van groot tot klein. Zelfs achter het loket stond een groot pak. Een speciale levering voor Sinterklaas zijn verjaardag.’

‘Dat is nou eens leuk voor Sinterklaas, zei de sociale piet. Sinterklaas geeft altijd een cadeau aan alle kinderen en aan de mensen. Zelf krijgt hij nooit iets cadeau. Alleen een optocht waar iedereen hem feliciteert. Een speciaal cadeau is ook veel waard.’

‘Je hebt gelijk sociale piet, antwoordde de pakjespiet. Vinden jullie ook niet?’

‘Jazeker! zeiden alle pieten in koor.

Net op het moment dat ze weer aan het werk wilde gaan, stapte de postpiet binnen. Hij zetten een grote- en kleine zak met kruidnoten neer.

‘Die zijn zeker voor jou kruidnotenpiet!’

‘Jazeker, de grote zak wel, maar de kleine zak heb ik niet besteld.’

‘Tsjonge, tsjonge, wat is dat andere pakket zwaar!’ mompelde postpiet.

Een paar pieten hielpen hem mee om het pakket neer te zetten.

‘Ik denk dat ik al weet wat er in het grote pakket zit, zei kleermakerspiet. Hij maakte het pakket open. Er zat een grote, rode lap fluweel in.

‘Ik heb de lap besteld voor een nieuwe mantel voor Sinterklaas voor volgend jaar. Hij bekeek de stof aandachtig. ‘Wat krijg ik nou? Dit is meubelstof in plaats van kledingstof. Wat moet ik daar nou mee? Ik ben geen stoffeerder maar een kleermaker.’

‘Dan breng ik het pakket toch terug naar het postkantoor!’ zei postpiet.

‘Nee, niet doen!’ riep de ideeënpiet die in een hoek van de kamer stond. Sinterklaas heeft toch een nieuw kussen nodig. Wij gaan hem verrassen. Maak van deze lap een kussen voor Sinterklaas  Kleermakerspiet?’

‘Dat is nou een goed idee!’ en de agendapiet schreef het meteen in de agenda van Sinterklaas. Over drie dagen moet het kussen wel klaar zijn. Lukt dat?’

‘Met de hulp van alle pieten moet dat zeker lukken, glimlachte kleermakerspiet.

‘Wie helpt ermee? Vroeg hij.’

‘Bijna iedereen stak zijn hand op.

‘Waar is suikergoedpiet eigenlijk? Hebben jullie hem gezien? vroeg de kleermakerspiet. Volgens mij weet ik het al. Hij is vast en zeker weer stiekem aan het snoepen.’

Samen met een paar pieten droeg hij de grote lap stof naar zijn atelier.

Iedereen wist van het nieuw te maken kussen af, behalve suikergoedpiet. Het was de dag vóór Sinterklaas zijn verjaardag. Alle pieten waren bezig om alles in gereedheid te brengen voor de verjaardag voor Sinterklaas.

Het rode kussen was bijna klaar. Kleermakerpiet vulde het kussen met kapok.

‘Verdorie! Ik heb niet genoeg vulling en hij liep mokkend weg om het restant te gaan halen.

Intussen was kruidnotenpiet op zoek naar een kleine zak met kruidnoten die een paar dagen naast een grote zak kruidnoten had gestaan in de hal. Hij moest nog een paar kleine zakjes met kruidnoten vullen voor nog vier pieten. De andere zakjes waren al gevuld. Waar was die kleine zak nou toch gebleven?’

Suikergoedpiet had in al die dagen niets uitgevoerd, alleen maar snoep gegeten. Stiekem had hij via internet een kleine zak kruidnoten besteld voor hemzelf. De helft van de zak was al leeg. De andere helft moest hij verstoppen. Maar waar? Snel liep hij de hal in en passeerde de kamer van kleermakerspiet. Niet ver van de openstaande deur stond iets roods. Het leek op een zak. Hij liep er naar toe. Het was geen zak maar een kussen die nog niet dichtgenaaid was. Er zat kapok in zag hij. Onverwachts hoorde hij voetstappen in de hal. Er was iemand in aantocht. Snel gooide hij het restant van de kruidnoten met zak en al in het kussen, rende weg en botste bijna tegen kleermakerspiet op die net zijn atelier in wilde lopen.

‘Wat moest suikergoedpiet in zijn atelier? vroeg hij zich af. Hij dacht er niet langer over na en vulde snel het kussen met het restant kapok. Daarna naaide hij het kussen met biaisband dicht. Ziezo, het kussen was klaar, mompelde hij. Het zag er mooi uit.

Voordat Sinterklaas op zijn verjaardag uit bed zou komen, had kleermakerspiet het oude kussen van de zetel van Sinterklaas afgehaald en het nieuwe kussen neergelegd. Alle pieten vonden het kussen mooi geworden. Het zitgedeelte zag er stevig uit.

‘Het kussen zal nu weer jaren meegaan, zei de agendapiet, die in de agenda opschreef dat Sinterklaas vandaag op 5 december zijn eerste cadeau kreeg van alle pieten. Die ochtend was Sinterklaas samen met zijn pieten in zijn salon en vroeg hoe alles was gegaan en of alle cadeaus al klaarstonden. Vanmiddag zouden ze ergens in het land met de stoomboot de cadeaus afleveren. Sinterklaas nam plaats op zijn zetel. ‘Wat vreemd pieten, het lijkt wel of ik een nieuw kussen heb op mijn zetel. Hij stond op en zag dat het inderdaad een nieuw kussen was. Wat is dat mooi gemaakt! Het kussen zit ook lekker stevig. Wie heeft daar voor gezorgd?’

‘Surprise Sinterklaas!’ riepen alle pieten in koor. Alleen suikergoedpiet zei niets. Hij wist wel beter.

‘Wij hebben voor u een nieuw kussen voor uw zetel laten maken, zei de hoofdpiet tegen Sinterklaas. Het oude kussen was al jaren versleten. De metalen veren staken er doorheen, zei de hoofdpiet.’

‘Wat een leuk cadeau voor mijn verjaardag van al mijn pieten, antwoordde Sinterklaas. Dank jullie wel!’

‘Kleermakerspiet voelde zich zo trots als een pauw. Hij had de opdracht van alle pieten gekregen.

Tot vandaag de dag weet Sinterklaas en de pieten niet dat de helft van het zitkussen van Sinterklaas is gevuld met het restant aan kruidnoten. Het bleef altijd een geheim van suikergoedpiet die op de verjaardag van Sinterklaas zo misselijk was dat hij niet meekon met de stoomboot.

 

Gemma van Etten/2015

Pseudoniem: lealariekoek

 

 

2 gedachtes over “Sinterklaas en de verdwenen kruidnoten.

    1. Het verhaal ontstond door het eten van kruidnoten Elsje. Ik ben meteen gaan schrijven en kreeg onverwachts inspiratie. Leuke opsteker voor mij dankzij jouw feedback.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s