Kranten pad

De jaren ’60.

Mijn moeder was een vlijtige huisvrouw. Altijd was ze aan de schoonmaak. Voordat vader thuiskwam van zijn werk en wij van school glom alles als een spiegel. Als jong meisje wist ik wanneer er weer werklui het huis zouden opknappen en dat gold ook voor de kolenhandelaar die om de paar weken steenkool leverde voor de kachel. Ze legde steevast kranten neer op plekken waar de werklui moesten werken. Voor de kolenhandelaar legde ze vanaf de voordeur tot aan de tuindeur kranten neer. Voor de met steenkool besmeurde schoenen was ze beducht. Ze moest er niet aan denken dat haar vloerbedekking besmeurd zou worden.

Op een zekere dag kwam de kolenhandelaar aan de deur. Samen met zijn broer droegen ze elk 70 kilo aan kolen naar binnen. Naast hun kleding waren hun gezichten zwart van de vette steenkool. Vaak lachte ze naar mij, waardoor ik hun witte tanden zag. Via de lange gang, door de keuken liepen ze richting de tuin. Daar deponeerden ze de steenkool in een grote houten kist die mijn vader ooit had gemaakt.

Zodra de mannen weer waren vertrokken sprokkelde ze de nog schone kranten bij elkaar en verdwenen de besmeurde in de asemmer. Er werd in die tijd veel met kranten gedaan en niet alleen bij ons thuis. Ondanks haar leeftijd klom mijn oma op de huishoudtrap om kranten neer te leggen bovenop de schoongemaakte keukenkasten. Even daarvoor had ze de kranten zodanig uitgeknipt dat geen buitenstaander kon zien dat er bovenop de keukenkasten kranten lagen. Ik vond het maar een heel gedoe met die kranten.

Toen ik op mijzelf ging wonen heb ik het idee van oma weleens toegepast. Het werkt erg goed, vooral bij het zien dat zo’n krant veel vuil en stof opvangt. Aan het kranten pad van mijn moeder ben ik nooit begonnen omdat er vandaag de dag betere middelen zijn om de vloeren mee te bedekken. Toch is een krant door de tijden heen een handig hulpmiddel geweest. Om de aardappelschillen of verwelkte bloemen er in te verpakken.

2 reacties op ‘Kranten pad

  1. Gemma wat een leuk en herkenbaar verhaal. Ja de kolenboer kwam bij ons ook aan de deur en dat gedoe met kranten, daar was mijn moeder ook druk mee.
    En eh… ik beken, als ik de buxushaag knip dan leg ik kranten neer, scheelt een hoop geveeg en gebezem. Alles valt op de kranten die ik hatseflats leegschud boven de groene kliko. Zo zie je maar…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s