QUILTMANIE.

10705299_842535372445025_1066571864_n

Wat heb ik mij nu weer op de hals gehaald, vroeg ik mij af toen iemand aan mij vroeg of ik lid wilde worden van een Quiltgroep. Impulsief, zoals ik ben zei ik spontaan ‘ja.’ Creatieve bezigheden zijn nu eenmaal mijn favoriet.
Tijdens mijn autorit naar huis vroeg ik mij af: ‘heb ik het beoogde materiaal en vooral de lapjes stof in huis om een Quilt te maken?
Mijn vakantie was net achter de rug en mijn ‘knip met inhoud’ was al aardig geslonken. Een ander aangemeld lid van die ochtend vertelde dat ze nog een paar overhemden van haar overleden man in de kast had liggen.
‘Daar kun je leuke lapjes uitknippen hoor, zei oprichtster Irene, mits de overhemden van katoen zijn.’
‘Dat lijkt mij leuk, zei de vrouw weer, als ik de stukken geruite stof van André zijn overhemden in de quilt verwerk is het een blijvende herinnering.’
Bij thuiskomst wist ik dat deze nieuwe hobby een dure aanslag op mijn portemonnee zou worden. Ik wierp een blik in de kledingkast en herinnerde mij opeens, dat recent manlief zijn kast had opgeschoond en zijn kleding bij een charitatieve instelling had gebracht. Achter de andere deur lag er op een plank diverse katoenen theedoeken voorzien van een ruitjespatroon. Het merendeel van de theedoeken hadden hun beste tijd gehad. Eerlijk gezegd voelde ik er niet veel voor om mijn theedoeken te verknippen en te verwerken in mijn nieuwe quilt. Aan de gebruikte theedoeken had ik niets, daar zou ik zeker spijt van krijgen als ik deze zou gebruiken. Nee, dat was geen optie.
De quiltmanie bleef mij maar bezig houden. In de namiddag telefoneerde ik met een paar vriendinnen om te vragen of ze toevallig nog stofrestanten hadden liggen. De één, die vroeger veel naaide, had haar naaimachine intussen in de wilgen gehangen en de ander had een naald en draad nooit gehanteerd.
‘En wat doe je dan als je een knoop aan een kledingstuk moet zetten, vroeg ik aan Trudy? één van mijn beste vriendinnen.’
‘Dan koop ik een nieuw kledingstuk, meid.’
‘Een dure liefhebberij, antwoordde ik haar en hing op.’
Ik wist dat Trudy koopziek was en zich niet bekommerde om lappen stof om zelf iets leuks te gaan maken.
Een paar dagen later zag ik op Internet een keur aan Quiltsites. De één nog mooier dan de andere. De week daarop zag ik de Quiltleden weer en vroeg mij af waar hun de stoffen vandaan hadden gehaald.
‘Ik had nog wat oude lappen liggen Emma, zei de één. Via familie en op de markt zei de ander. De markt, dat ik daar nou niet eerder aan had gedacht. Eerlijk gezegd heb ik nooit iets met ‘de markt’gehad. Ik heb er slechte ervaringen mee, vooral met het voordringen van verschillende passanten bij zo’n kraam.
Ik moest een paar dagen wachten op de dinsdagmarkt. Uiteindelijk besloot ik om naar de stoffenkraam te gaan. Het regende die ochtend en tussen de regendruppels door kwam ik aan bij de stoffenkraam. De man had aardig wat stoffen liggen. Er waren twee dames voor mijn beurt. Intussen bekeek ik de stoffen en had iets leuks gevonden. Een groene stof met kleine paddenstoelen. Ook een lap met diverse kleurtjes trok mijn aandacht. Terwijl ik in de buurt stond van een klant die in een verhit gesprek was met de koopman, hoorde ik haar klagen over een kraam die recent was opgedoekt. Een peuter, die bij de magere vrouw hoorde en die in een wandelwagentje zat, begon te jammeren. De man probeerde de klant uit te leggen wat de reden was van het verdwijnen van de kraam. De vrouw ratelde aan een stuk door en snoerde de man herhaaldelijk de mond. De tweede klant, begon het gesprek blijkbaar te vervelen en liep de kraam uit.
Als een braaf meisje bleef ik nog even staan en hoorde de man tegen mij zeggen: ‘ik kom zo bij u mevrouw!’
Onverwacht begon het te stortregenen en stapte ik de overdekte kraam in. Zijdelinks bekeek ik de vrouw en vroeg mij af hoelang het gesprek nog kon duren. Op een zeker moment was ik het ook zat, legde de stoffen terug op de daarvoor bestemde tafel en liep geïrriteerd de kraam uit. Mijn auto stond gelukkig dichtbij geparkeerd, maar ik kon niet voorkomen dat mijn haar en jas behoorlijk nat waren. Nu had ik nog geen stoffen.
Thuisgekomen startte ik via mijn laptop het Internet op en via nieuwsbrieven meldde ik mij aan bij diverse Quiltsites om informatie betreffende hun voorraad quiltstoffen.
Nu krijg ik regelmatig verschillende aanbiedingen van stoffen en hoef de deur niet meer uit. De leukste stoffen zijn er te koop in verschillende prijsklasse. En de portokosten vallen bij sommigen erg mee. Geen geharrewar meer met lastige mensen op de markt. Mijn quilt vordert nu gestaag. Een leuk gezicht al die gekleurde lapjes met stofillustraties. Mijn doel is een klein wandkleed te maken. Ik heb nog even te gaan. Het quilten is een manie geworden, dat is één ding wat zeker is.

2 gedachtes over “QUILTMANIE.

    1. Bedankt Elsje voor je feedback. Eerlijk gezegd wist ik helemaal niet dat Quilten nog bestond. 1 september ben ik ermee begonnen. Erg leuk. Van het een komt het ander en schreef er een stukje over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s